ணங்கள்  ஆக்கியும் ''ஊன்  தின்கை'' ஆகிய  காரணத்தைப் ''பாவம்'' எனக்   காரிய   மாக்கியும்   கூறினார்.  அருளல்லது  -  கொடுமை. சிறப்புப்பற்றி  அறமும்  பொருள்  எனப்படுதலின்,  பாவம்  பொருள் அல்லது எனப்பட்டது. ''கோறல்'' என முன் நின்றமையின்  ''அவ்வூன்'' என்றார்.  இனி  இதனை  இவ்வாறன்றி  ''அருளல்லது''  என்பதனை ஒன்றாக்கிக்,   ''கொல்லாமை   கோறல்''  என்பதற்குக்  ''கொல்லாமை என்னும்   விரதத்தை   அழித்தல்''   என்று   உரைப்பாரும்  உளர். உண்ணாமை  உள்ள துயிர்நிலை ஊன்உண்ண அண்ணாத்தல் செய்யா ்தளறு.  ஒருசார் உயிர் உடம்பின் கண்ணே நிற்றல் ஊன் உண்ணாமை என்கின்ற அறத்தின் கண்ணது; ஆகலான், அந்நிலை குலைய ஒருவன் அதனை   உண்ணுமாயின்,   அவனை   விழுங்கிய   நிரயம்   பின் உமிழ்வதற்கு   அங்காவாது.  உண்ணப்படும்  விலங்குகள்  அதனால் தேய்ந்து சிலவாக, ஏனைய பலவாய் வருதலின், ''உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை''  என்றார்.  ''உண்ணின்  என்பது  உண்ண'' எனத்திரிந்து நின்றது.  ஊன்  உண்டவன் அப்பாவத்தான் நெடுங்காலம் நிரயத்துள் அழுந்தும்  என்பதாம்.  கொலைப் பாவம் கொன்றார் மேல் நிற்றலின், பின்  ஊன் உண்பார்க்குப் பாவம் இல்லை என்பாரை மறுத்து, அஃது உண்டு     என்பது    இவ்விரண்டு    பாட்டானும்    கூறப்பட்டது. தினற்பொருட்டால் கொல்லா துலகெனின் யாரும் விலைப்பொருட்டால் ஊன்தருவார்  இல்  பேதைமை  காரணமாக  அல்லது, ஊன் தின்கை காரணமாக   உலகம்  கொல்லாதாயின்,  பொருள்  காரணமாக  ஊன் விற்பார் யாவரும்