மையால்  காணப்  படும்.  ஒருவனுக்கு  உடம்பு  தூய்தாந்   தன்மை நீரானே உண்டாம்: அதுபோல, மனம் தூய்தாந் தன்மை வாய்மையான் உண்டாம்.    "காணப்படுவது     உளதாகலின்,  ''உண்டாம்''  என்று உரைக்கப்பட்டது.  உடம்பு  தூய்தாதல்:  வாலாமை  நீங்குதல்: மனம் தூய்தாதல்   மெய்யுணர்தல்.  புறம்  தூய்மைக்கு  நீரல்லது  காரணம் இல்லாதாற்   போல,  அகம்  தூய்மைக்கு  வாய்மையல்லது  காரணம் இல்லை  என்பதாம்.  இதனானே,  துறந்தார்க்கு  இரண்டு தூய்மையும் வேண்டும்"  என்பதூஉம்  பெற்றாம்.  எல்லா  விளக்கும்  விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்  பொய்யா  விளக்கே  விளக்கு. புறத்து இருள் கடியும் உலகத்தார்   விளக்குகள்   எல்லாம்   விளக்கு   ஆகா,   துறவான் அமைந்தார்க்கு  விளக்காவது  மனத்து  இருள்  கடியும் பொய்யாமை ஆகிய   விளக்கே.   உலகத்தார்  விளக்காவன:  ஞாயிறு,திங்கள், தீ என்பன. இவற்றிற்குப் போகாத இருள் போகலின் ''பொய்யா விளக்கே விளக்கு''  என்றார். அவ்விருளாவது அறியாமை. ''பொய்யாத விளக்கு'' என்பது குறைந்து நின்றது. பொய் கூறாமையாகிய விளக்கு  என்றவாறு. இனி  இதற்குக்  ''கல்வி  முதலியவற்றான்  வரும்  விளக்கம்  அல்ல: அமைந்தார்க்கு  விளக்கமாவது பொய்யாமையான் வரும்  விளக்கமே'', என்று     உரைப்பாரும்    உளர்.    யாமெய்யாக்    கண்டவற்றுள் இல்லைஎனைத்தொன்றும்    வாய்மையின்    நல்ல    பிற.    யாம் மெய்ந்நூல்களாகக்   கண்ட   நூல்களுள்,  யாதொரு   தன்மையாலும் வாய்மையின்  மிக்கனவாகச்  சொல்லப்பட்ட  பிற அறங்கள்  இல்லை. மெய்  உணர்த்துவனவற்றை  ''மெய்''் என்றார். அவையாவன:  தம்கண் மயக்கம்  இன்மையின்  பொருள்களை  உள்ளவாறு உணரவல்லராய்க் காம வெகுளிகள் இன்மையின் அவற்றை உணர்ந்தவாறே உரைக்க