கடியா     வழியே  பிறர்  குற்றம் கடிதல் குற்றமாம், அது கடிந்தவழி முறை செய்தலாம் என்பார், என்குற்றம் ஆகும் என்றார். எனவே தன் குற்றம்  கடிந்தவனே முறைசெய்தற்கு உரியவன் என்பதாயிற்று. இவை நான்கு     பாட்டானும்அவற்றது     கடிதற்பாடு    பொதுவகையால் கூறப்பட்டது.  இனிச்சிறப்பு  வகையால்  கூறுப.  செயற்பால  செய்யா திவறியான்  செல்வம் உயற்பால தன்றிக் கெடும். பொருளால் தனக்குச் செய்து  கொள்ளப்படும்  அவற்றைச்  செய்து கொள்ளாது அதன்கண் பற்றுள்ளம்   பின்   உளதாம்பான்மைத்து  அன்றி  வறிதே  கெடும். செயற்பால ஆவன: அறம் பொருள் இன்பங்கள். பொருளாற் பொருள் செய்தலாவது  பெருக்குதல்;  அது  ''பொன்னின்  ஆகும் பொருபடை அப்படை,  தன்னின்  ஆகும்  தரணி,  தரணியில்,  பின்னை ஆகும் பெரும்பொருள்,   அப்பொருள்,   துன்னும்   காலைத்   துன்னாதன இல்லையே''   சீவ.   விமலை.   35   என்பதனான்  அறிக.  அறம் செய்யாமையானும்  பொருள்  பெருக்காமையானும்   ''உயற்பாலதன்றி'' என்றும், இன்பப்பயன் கொள்ளாமையின் ''கெடும''், என்றும்  கூறினார். ''உயற்  பாலதின்றி''  என்று  பாடம்  ஓதுவாரும்  உளர்.  பற்றுள்ளம் என்னும்  இவறன்மை  எற்றுள்ளும்  எண்ணப்  படுவதொன்   றன்று. பொருளை விடத்தகும் இடத்து விடாது பற்றுதலைச் செய்யும்  உள்ளம் ஆகிய     உலோபத்தினது     தன்மை,     குற்றத்    தன்மைகள் எல்லாவற்றுள்ளும்  வைத்து  எண்ணப்படுவது ஒன்று அன்று, மிக்கது. இவறலது  தன்மையாவது:  குணங்கள் எல்லாம் ஒருங்கு உளவாயினும் அவற்றைக் கீழ்ப்படுத்துத்