என்பதாம்.  கால்ஆழ்   களரின்   நரிஅடும்   கண்அஞ்சா வேலாள் முகத்த  களிறு  பாகர்க்கு  அடங்காவுமாய்,  வேலாள்களைக் கோத்த கோட்டவுமாய  களிறுகளை,   அவை  கால்  ஆழும்  இயல்பிற்றாய சேற்றுநிலத்துப்   பட்டுழி   நரி   கொல்லும்   ''முகம்  ஆகுபெயர்''். ''ஆண்மையும்  பெருமையும்  உடையாரும்  தமக்கு  ஏலா  நிலத்துச் செல்லின்  அவற்றால்  பயன்  இன்றி  மிகவும்  எளியரால் அழிவர்''் என்பது  தோன்ற  நின்றமையின், இதுவும் அவ்வலங்காரம். ''வேலாழ் முகத்த   என்று   பாடம்   ஓதுவாரும்  உளர்:  வேற்படை குளித்த முகத்தவாயின் அதுவும் நரி அடுதற்கு ஏதுவாய் முடிதலின்,அது பாடம் அன்மை  அறிக.  இவை மூன்று பாட்டானும் பகைவரைச் சார்தலாகா இடனும்   சார்ந்துழிப்படும்  இழுக்கும்   கூறப்பட்டன.   அஃதாவது, அமைச்சர்     முதலாயினாரைப்     பிறப்புக்     குணம்   அறிவு என்பனவற்றையும்,  செயலையும், காட்சி  கருத்து  ஆகமம்  என்னும் அளவைகளான்  ஆராய்ந்து  தெளிதல். வலி முதல் மூன்றும் அறிந்து பகைமேற்செல்வானுக்குத்  தானை வினையுற்றுச் செய்தற் பொருட்டும் அறைபோகாமைப்  பொருட்டும் இது வேண்டுதலின், அவற்றின் பின் வைக்கப்பட்டது.   அறம்பொருள்  இன்பம்  உயிர்அச்சம்  நான்கின் திறம்தெரிந்து  தேறப்  படும்.  அரசனால் தெளியப்படுவான் ஒருவன், அறமும்   பொருளும்   இன்பமும்   உயிர்ப்  பொருட்டான்  வரும் அச்சமும்   என்னும்,   உபதை   நான்கின்  திறத்தான்  மனவியல்பு ஆராய்ந்தால்  பின்பு  தெளி்யப்படும். அவற்றுள், அற உபதையாவது, புரோகிதரையும்    அறவோரையும்   விட்டு   அவரால்  இவ்வரசன் அறவோன்  அன்மையின்  இவனைப்  போக்கி  அறனும் உரிமையும் உடையான் ஒருவனை வைத்தற்கு எண்ணினம், இது தான் யாவர்க்கும் இயைந்தது,    நின்    கருத்து    என்னை?   எனச்  சூளுறவோடு சொல்லுவித்தல்,  பொருள்  உபதையாவது:  சேனைத் தலைவனையும் அவனோடு  இயைந்தாரையும்  விட்டு,  அவரான் இவ்வரசன் இவறன் மாலையன்  ஆகலின்,  இவனைப்  போக்கிக் கொடையும் உரிமையும் உடையான் ஒரு