மேற்     கொள்பவர் சொல்லின்  வகையறியார்  வல்லதூஉம்   இல். அவையினது    அளவையறியாது    ஒன்று   சொல்லுதலைத்   தம் மேற்கொள்வார்  அச்சொல்லுதலின்  கூறுபாடும் அறியார்; கற்றுவல்ல கலையும்  அவர்க்கு  இல்லை.  அம்  மூவகைச்  சொற்களால் வரும் சொல்லுதல் வகைமை, கேட்பாரது உணர்வு வகைமை பற்றி வருதலால், ''சொல்லின்   வகையறியார்''   என்றும்,   அஃது   அறியார்  என்று எல்லாரானும்  இகழப்படுதலின்  ''வல்லதூஉம்இல்'' என்றும்  கூறினார். இதனான்    அவையறியாக்கால்    வரும்    குற்றம்   கூறப்பட்டது. ஒளியார்முன்  ஒள்ளியர் ஆதல் வெளியார்முன் வான்சுதை வண்ணம் கொளல்.  அறிவால்  ஒள்ளியாரவைக்கண்  தாமும் ஒள்ளியராக;ஏனை வெள்ளைகள்  அவைக்கண்  தாமும்  வாலிய  சுதையின்  நிறத்தைக் கொள்க.  ''ஒள்ளியார்''  என்றது  மிக்காரையும்  ஒத்தாரையும்.  அது விகாரத்தால் ''ஒளியார்'' என்று நின்றது. ஒள்ளியராதல்: தம் நூலறிவுஞ் சொல்வன்மையும்  தோன்ற  விரித்தல்.  அவை  அறியாத புல்லாரை ''வெளியார்''  என்றது.  வயிரம்  இல்  மரத்தை  ''வெளிறு''  என்னும் வழக்குப்பற்றி. அவர் மதிக்கும் வகை அவரினும் வெண்மையுடையராக என்பார்,  ''வான்  சுதை  வண்ணம்  கொளல்'' என்றார். அவையளவு அறிந்தார் செய்யும் திறம் இதனான் தொகுத்துக் கூறப்பட்டது. பின்னர் விரித்துக்  கூறுப.  நன்றென்ற  வற்றுள்ளும் நன்றே முதுவருள் முந்து கிளவாச்   செறிவு.   ஒருவற்கு   இது   நன்று  என்று  சிறப்பித்துச் சொல்லப்பட்ட குணங்கள் எல்லாவற்றுள்ளும் நன்றே; தம்மின் மிக்கார் அவைக்கண் அவரின் முற்பட்டு ஒன்றனைச் சொல்லாத அடக்கம். தம் குறைவும்,  அவர்  மிகுதியும்,  முந்து  கிளர்ந்தாற்  படும்  இழுக்கும், கிளவாக்கால்   எய்தும்   நன்மையும்  அறிந்தே  அடங்கினமையின், அவ்வடக்கத்தினை  ''நன்று  என்றவற்றுள்ளும் நன்று'' என்றார். முன் கிளத்தலையே    விலக்கினமையின்,    உடன்    கிளத்தலும்  பின் கிளத்தலும்ஆம் என்பது பெற்றாம். இதனான் மிக்