ருபுடையதாகலும்,     தன் வளம் தருதலும், மாரிக்கண்  உண்ட  நீர் கோடைக்கண்  உமிழ்தலும்  உடைமைபற்றி ''வாய்ந்த மலை'' என்றார். அரண்  - ஆகுபெயர்.  இதனான்  அதன்  அவயவம்  கூறப்பட்டது. பிணியின்மை  செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம் அணிஎன்ப நாட்டிற்கிவ் வைந்து.   நோயின்மையும்   செல்வம்   விளைதல்  இன்பம் காவல் என்றிவை  உடைமையுமாகிய  இவ்வைந்தனையும்;  நாட்டிற்கு அழகு என்று  சொல்லுவர்  நூலோர். பிணியின்மை, நில நலத்தான் வருவது. செல்வம்,    மேற்சொல்லியன.    இன்பம்,   விழவும்   வேள்வியும் சான்றோரும்    உடைமையானும்,   நுகர்வன  உடைமையானும், நில நீர்களது   நன்மையானும்   வாழ்வார்க்கு  உள்  நிகழ்வது.  ''காவல்'' எனவே,  அரசன்  காவலும்,  வாழ்வோர்  காவலும் அரண் காவலும் அடங்கின.     பிற     தேயங்களினுள்ளாரும்    விழைந்து   பின் அவையுள்ளாமைக்கு  ஏதுவாய  அதன் அழகு இதனாற் கூறப்பட்டது. நாடென்ப  நாடா  வளத்தன நாடல்ல நாட வளந்தரும் நாடு. தங்கண் வாழ்வார் தேடி வருந்தாமல் அவர்பால் தானே அடையும் செல்வத்தை உடையவற்றை  நூலோர்  நாடு  என்று  சொல்வர்;  ஆதலால் தேடி வருந்தச்  செல்வம்  அடைவிக்கும் நாடுகள்  நாடாகா. நாடுதல், இரு வழியும்  வருத்தத்தின்மேல் நின்றது. ''பொருள் செய்வார்க்கும் அஃது இடம்''  சிந்.நாம.48  என்றார்  பிறரும். நூலோர் விதிபற்றி எதிர்மறை முகத்தான்  குற்றம்  கூறியவாறு.  இவ்வாறன்றி, ''என்ப'' என்பதனைப் பின்னும்   கூட்டி   இருபொருள்பட   உரைப்பின்,   அனுவாதமாம். ஆங்கமை  எய்தியக் கண்ணும் பயமின்றே வேந்தமை வில்லாத நாடு. வேந்தனோடு  மேவுதல்  இல்லாத  நாடு;  மேற்சொல்லிய குணங்கள் எல்லாவற்றினும்  நிறைந்திருந்ததாயினும், அவற்றால் பயனுடைத்தன்று. வேந்து  அமைவு எனவே, குடிகள் அவன்மாட்டு அன்புடையராதலும், அவன் தான்