செல்வதே     படையாவது.  படை  வகுப்பாவது:   வியூகம்.  அஃது எழுவகை  உறுப்பிற்றாய்,  வகையான் நான்காய், விரியான் முப்பதாம். உறுப்பு  ஏழாவன:  உரம்  முதல் கோடி ஈறாயின. வகை நான்காவன: தண்டம்,   மண்டலம்,   அசங்கதம்,   போகம்   என  இவை.  விரி முப்பதாவன: தண்டவிரி பதினேழும், மண்டலவிரி இரண்டும், அசங்கத விரி  ஆறும்,  போக விரி ஐந்தும் என இவை. இவற்றின் பெயர்களும் இலக்கணமும்   ஈண்டு   உரைப்பின்   பெருகும்,  அவை  எல்லாம் வடநூல்களுள்  கண்டுகொள்க, இவை நான்கு பாட்டானும் படையினது இலக்கணம்  கூறப்பட்டது.  அடல்தகையும்  ஆற்றலும்  இல்எனினும் தானை  படைத்தகையால்  பாடு  பெறும்.  தானை;  பகைமேல் தான் சென்று  அடும்  தறுகண்மையும், அது தன்மேல் வந்தால் பொறுக்கும் ஆற்றலும்   இல்லையாயினும்;   தன்தோற்றப்பொலிவானே  பெருமை எய்தும்.   ''இல்லெனினும்''   எனவே,  அவற்றது   இன்றியமையாமை பெறப்பட்டது.   ''படைத்தகை''  என்றது  ஒரு  பெயர்  மாத்திரமாய் நின்றது.  தோற்றப்  பொலிவாவது  அலங்கரிக்கப்பட்ட  தேர் யானை குதிரைகளுடனும்,   பதாகை   கொடி,   குடை,  பல்லியம்,  காகளம் முதலியவற்றுடனும்   அணிந்து   தோன்றும்   அழகு,  பாடு: கண்ட அளவிலே   பகைவர்   அஞ்சும்  பெருமை.  சிறுமையும்  செல்லாத் துனியும்  வறுமையும்  இல்லாயின்  வெல்லும்  படை. தான் தேய்ந்து சிறிதாகலும்,  மனத்தினின்று  நீங்காத  வெறுப்பும், நல்குரவும் தனக்கு இல்லையாயின்:  படை பகையை வெல்லும். விட்டுப்போதலும் நின்றது நல்கூர்தலும்  அரசன்  பொருள்  கொடாமையான் வருவன. செல்லாத் துனியாவது: மகளி