கண்டவழி  அகமொழிய  முகமாத்திரமே  மலரும்  வகை  நட்குமது நட்பாகாது;  நெஞ்சத்து அகம் நக நட்பது நட்பு - அன்பால் அகமும் மலர  நட்குமதே  நட்பாவது.  நெஞ்சின்கண்  நிகழ்வதனை ''நெஞ்சு'' என்றார்.இறந்தது   தழீஇய  எச்ச  உம்மை  விகாரத்தால்  தொக்கது. இதனான்  இரண்டும்  ஒருங்கே  மலர  வேண்டும் என்பது பெற்றாம். அழிவின்  அவைநீக்கி ஆறுய்த்து அழிவின்கண் அல்லல் உழப்பதாம் நட்பு.  கேட்டினைத்தரும் தீநெறிகளைச் செல்லுங்கால் விலக்கி, ஏனை நன்னெறிகளைச்  செல்லாக்காற் செலுத்தி; தெய்வத்தால் கேடு வந்துழி அது  விலக்கப்படாமையின்  அத்துன்பத்தை  உடன் அனுபவிப்பதே ஒருவனுக்கு நட்பாவது. ''ஆறு'' என வருகின்றமையின்,  ''அழிவினைத் தருமவை''   என்றொழிந்தார்.   ''தெருண்ட   அறிவினவர''்நாலடி.301 என்புழிப்போல  இன்சாரியை  நிற்க  இரண்டனுருபு  தொக்கது. இனி, ''நவை''  என்று  பாடம்  ஓதி,  அதற்குப்  போர் அழிவினும் செல்வ அழிவினும்  வந்த  துன்பங்கள் என்றும், ''அழிவின்கண்''  என்பதற்கு யாக்கை   அழிவின்கண்   என்றும்  உரைப்பாரும்  உளர். உடுக்கை இழந்தவன்   கைபோல   ஆங்கே  இடுக்கண்   களைவதாம்  நட்பு. அவையிடை  ஆடை  குலைந்தவனுக்கு  அப்பொழுதே கை சென்று உதவி  அவ்விளிவரல்  களையுமாறு  போல; நட்டவனுக்கு இடுக்கண் வந்துழி   அப்பொழுதே   சென்று   உதவி  அதனைக்  களைவதே நட்பாவது.  அற்றம்  காத்தற்கண் கை தன் மனத்தினும் முற்படுதலின், அவ்விரைவு   இடுக்கண்   களைவுழியும்  அதற்கு  ஒத்த  தொழில் உவமையினும்    வருவிக்க.   உடையவன்  தொழில்   நட்பின்மேல் ஏற்பட்டது.    நட்பிற்கு    வீற்றிருக்கை   யாதெனில்  கொட்பின்றி ஒல்லும்வாய் ஊன்றும் நிலை.