கேண்மை     கடைமுறை   தான்சாம்   துயரம்   தரும்.  குணமும் செய்கையும்  நல்லன்  என்பது  பலகாலும் பலவாற்றானும் ஆராய்ந்து, ஒருவனோடு நட்புக்கொள்ளாதவன்; முடிவில் தான் சாதற்கு ஏதுவாகிய துன்பத்தினைத்   தன்   மாற்றார்   விளைக்க  வேண்டாமல்  தானே விளைக்கும்.  ''கடைமுறைக்கண்''  என  இறுதிக்கண் தொக்க ஏழாவது விரிக்க.  குணமும் செய்தலும் தீயானொடு கொள்ளின், அவற்கு வரும் பகைமையெல்லாம்  தன்  மேலவாய்ப்  பின் அவற்றான் இறந்துவிடும் என்பதாம்.  இவை  இரண்டு பாட்டானும் ஆராயவழிப்படும் இழுக்குக் கூறப்பட்டது.   குணனும்   குடிமையும்  குற்றமும்  குன்றா  இனனும் அறிந்தியாக்க  நட்பு.  ஒருவன்  குணத்தினையும் குடிப்பிறப்பினையும் குற்றத்தினையும்    குறைவற்ற    சுற்றத்தினையும்   ஆராய்ந்தறிந்து; அவனோடு  நட்புச்  செய்க.  குற்றமில்லாதார்  உலகத்து இன்மையின் உள்ளது பொறுக்கப்படுவதாயின் அவர் நட்பு விடற்பாற்றன்று என்பார், ''குற்றமும்''    என்றும்,   சுற்றப்   பிணிப்புடையார்   நட்டாரோடும் பிணிப்புண்டு வருதலின் ''குன்றா  இனனும்'' என்றும், விடப்படின் தம் குறையாம்  என்பார் ''அறிந்து யாக்க'' என்றும் கூறினார். குடிப்பிறந்து தன்கண்  பழிநாணு  வானைக்  கொடுத்தும்  கொளல்வேண்டும் நட்பு. உயர்ந்த   குடியின்கண்   பிறந்து   தன்மாட்டு   உலகர்  சொல்லும் பழிக்கஞ்சுவானை;  சில  கொடுத்தாயினும்  நட்புக்  கோடல் சிறந்தது. குடிப்பிறப்பால்   தான்  பிழை   செய்யாமையும்,  பழியைஅஞ்சலான் பிழைத்தன  பொறுத்தலும்  பெற்றாம், இவைஇரண்டும் உடையானைப் பெறுதல்   அருமையின்,   அவன்   நட்பை   விலை   கொடுத்தும் கொள்கஎன்பதாம்.    அழச்சொல்லி   அல்ல   திடித்து  வழக்கறிய வல்லார்நட்    பாய்ந்து    கொளல்.    தாம்   உலக  வழக்கல்லது செய்யக்கருதின்   சோகம்   பிறக்கும்வகை   சொல்லி   விலக்கியும்; செய்தக்கால் பின்னும்