ஏறும்   மடல்.   ''நாணேயன்றி    நல்லாண்மையும்   உடைமையின் முடியாது'' என்றாட்குச் சொல்லியது. நாணும் மிக்க ஆண் தகைமையும் யான்   பண்டு   உடையேன்;   அவை   காமத்தான்   நீங்குதலான், அக்காமமிக்கார்   ஏறும்   மடலினை   இன்று   உடையேன்.  நாண்: இழிவாயின  செய்தற்கண் விலக்குவது. ஆண்மை: ஒன்றற்கும் தளராது நிற்றல்.  ''அவை  பண்டு  உள்ளன: இன்று உள்ளது  இதுவேயாகலின் கடிதின் முடியும்'', என்பதாம். காமக் கடும்புனல் உய்க்குமே நாணொடு நல்லாண்மை    என்னும்    புணை.    நாணும்    நல்லாண்மையும் காமவெள்ளத்திற்குப்   புணையாகலின்,அதனால்   அவை  நீங்குவன அல்ல என்றாட்குச் சொல்லியது யான் தன்னைக் கடத்தற்குக் கொண்ட நாணும்  நல்லாண்மையும்  ஆகிய  புணைகளை;  என்னிற  பிரித்துக் காமமாகிய கடிய புனல் கொண்டு போகாநின்றது. அது செய்யமாட்டாத ஏனைப்  புனலின்  நீக்குதற்கு,  ''கடும்புனல்''  என்றான்.  ''இப்புனற்கு அவை   புணையாகா;   அதனான்   அவை   நீங்கும''்,  என்பதாம். தொடலைக்  குறுந்தொடி  தந்தாள்  மடலொடு மாலை உழக்கும் துயர். ''இவ்வாற்றாமையும்  மடலும் நுமக்கு எவ்வாறு வந்தன''?  என்றாட்குச் சொல்லியது.  மாலைப்  பொழுதின்கண்  அனுபவிக்கும் துயரினையும், அதற்கு  மருந்தாய  மடலினையும்,  முன்  அறியேன்;  இது பொழுது எனக்கு  மாலை  போலத்  தொடர்ந்த  சிறு  வளையினை உடையாள் தந்தாள்.  காமம்  ஏனைப்பொழுதுகளினும்  உளதேனும், மாலைக்கண் மலர்தல்  உடைமையின்,  ''மாலை உழக்கும் துயர்'' என்றும்,  மடலும் அது   பற்றி   வந்ததாகலின்,  அவ்விழிவும்  அவளால்  தரப்பட்டது என்றும்,  அவள்  தான்  நீ  கூறியதே  கூறும்  இளமையள் என்பது தோன்ற,  ''தொடலைக்  குறுந்தொடி''  என்றும் கூறினான். அப்பெயர் உவமைத்தொகைப்புறத்துப்   பிறந்த   அன்மொழித்தொகை,  ''இவை அவள்   தந்தனவாகலின்   நின்னால்   நீங்கும்''  என்பது   கருத்து. மடல்ஊர்தல்    யாமத்தும்    உள்ளுவேன்    மன்ற   படல்ஒல்லா பேதைக்கென்  கண்.  ''மடலூரும்  பொழுது  இற்றைக்கும்  கழிந்தது'' என்றாட்குச்   சொல்லியது   நின்பேதை  காரணமாக  என்  கண்கள் ஒருகாலுந் துயிலைப் பொருந்தா; அதனால் எல்லாரும் து