என்பதாம்   ''அறிவிலார்''  என்பதூஉம் பாடம். யாங்கண்ணின்  காண நகுப அறிவில்லார் யாம்பட்ட தாம்படா வாறு. செவிலிக்கு அறத்தொடு நின்று  வைத்து,  ''யான்  நிற்குமாறு  என்னை''  என்று   நகையாடிய தோழியோடு     புலந்து     தன்னுள்ளே     சொல்லியது,    யாம் கேட்குமாறுமன்றிக்   கண்ணாற்   காணுமாறு   எம்மை   அறிவிலார் நகாநின்றார்; அவர் அங்ஙனஞ்செய்கின்றது யாம் உற்ற நோய்கள் தாம் உறாமையான்.   ''கண்ணின்''  என்றது,  முன்  கண்டறியாமை  உணர நின்றது.     அறத்தொடு     நின்றமை      அறியாது     வரைவு மாட்சிமைப்படுகின்றிலள்     எனப்     புலக்கின்றாள்     ஆகலின், ஏதிலாளாக்கிக்  கூறினாள். இது, நகாநின்று சேண்படுக்குந் தோழிக்குத் தலைமகன்    கூறியதாங்கால்,   அதிகாரத்திற்கு   ஏலாமை   அறிக. அஃதாவது,  களவொழுக்கம்  வேண்டிய  தலைமகன் பிறர் கூறுகின்ற அலர்  தனக்காகின்றவற்றைத்  தோழிக்கு அறிவுறுத்தலும்,  வரைவாக உடன்   போக்காக   ஒன்று   வேண்டிய   தலைமகளும்  தோழியும் அவ்வலரை  அவன்றனக்கு  அறிவுறுத்தலும்  ஆம்.   இது   நாணுத் துறந்தவழி    நிகழ்வதாகலான்,    நாணுத்துறவுஉரைத்தலின்    பின் வைக்கப்ப்பட்டது.    அலர்எழ    ஆருயிர்    நிற்கும்   அதனைப் பலர்அறியார் பாக்கியத் தால். அல்ல குறிப்பட்ட பிற்றைஞான்று வந்த தலைமகனைத்   தோழி   அலர்  கூறி  வரைவு  கடாயவழி  அவன் சொல்லியது.    மடந்தையொடு    எம்மிடை    நட்பு    ஊரின்கண் அலராயெழுதலான்  அவளைப்  பெறாது வருந்தும் என் அரிய உயிர் பெற்றதுபோன்று  நிலைபெறும்;  அந்நிலை  பேற்றைத்  தெய்வத்தால் யானே அறிவதல்லது கூறுகின்ற பலரும் அறியார். அல்ல குறிப்பட்டுத் தலைமகளை எய்தப்பெறாத வருத்தமெல்லாம் தோன்ற, ''அரிய உயிர்'' என்றும்,அங்ஙனம்   அரியாளை   எளியளாக்கி  எடுக்கின்றமையின், அஃது  அவ்வாருயிர்க்குப்  பற்றுக்கோடாக நின்றது என்பான், ''அலர் எழ  ஆருயிர்  நிற்கும்'' என்றும், ''பற்றுக்கோடாதலை அவ்வேதிலார் அறியின்