த்தல்     மேலும்,  அதனால்  தனக்கு  ஆற்றாமை  மிகன் மேலும் நின்றது.   ''நின்னுரை  கேட்டலும்  அவர்  வருவர்; இவையெல்லாம் நீங்கும்; நீங்க எனக்குக் காலத்தினாற்செய்த நன்றியாமாகலின், அதன் பயனெல்லாம்  எய்துதி''  என்னும்  கருத்தால்  ''பாடு  பெறுதியோ''? என்றாள்.  முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது பைந்தொடிப் பேதை நுதல். வினைமுடிதது மீளலுற்ற தலைமகன், முன் நிகழ்ந்தது நினைந்து தன்னுள்ளே சொல்லியது. தன்னை இறுக முயங்கிய கைகளை ''இவட்கு நோம்''    என்று    கருதி   ஒருஞான்று   யான்  நெகிழ்ந்தேனாக; அத்துணையும்  பொறாது பைந்தொடிகளை அணிந்த பேதையது நுதல் பசந்தது,  அப்பெற்றித்தாய  நுதல்  இப்பிரிவிற்கு  யாது செய்யுமோ? ''இனிக்கடிதிற்   செல்லவேண்டும்''   என்பது  கருத்து.  முயக்கிடைத் தண்வளி  போழப்  பசப்புற்றபேதை பெருமழைக் கண். இதுவும் அது. அங்ஙனம்  கைகளை  ஊக்குதலான்  அம்  முயக்கிடையே சிறுகாற்று நுழைந்ததாக;  அத்துணையிடையீடும் பொறாது, பேதையுடைய பெரிய மழைக் கண்கள் பசப்புற்றன; அத்தன்மையவான கண்கள், மலைகளும் காடும் நாடுமாய இவ்விடையீடுகளையெல்லாம் யாங்ஙனம் பொறுத்தன? தண்மை  -  ஈண்டு மென்மைமேல் நின்றது. ''போழ'' என்றது, உடம்பு இரண்டும்  ஒன்றானது தோன்ற நின்றது. மழை - குளிர்ச்சி கண்ணின் பசப்போ  பருவரல்  எய்தின்றே ஒண்ணுதல் செய்தது கண்டு. இதுவும் அது.   தண்  வளி  போழவந்த  கண்ணின்  பசப்புத்  துன்பமுற்றது; ஒண்ணுதல்  செய்தது கண்டு. தனக்கு அயலாய ஒண்ணுதல் விளைத்த பசப்பைக் கண்டு. ''அது கைகளை ஊக்க அவ்வளவில் பசந்தது,