ப்பு    அறிந்த தோழி, தலைமகற்குச் சொல்லியது.  வஞ்சக; தன்னை உண்டு   களித்தார்க்கு  இளிவரத்தக்க  இன்னாதவற்றைச்  செயினும் அவரால்  மேன்மேல் விரும்பப்படுவதாய கள்ளுப் போலும்; எங்கட்கு நின்    மார்பு.    அவ்வின்னாதன    நாணின்மை,   நிறையின்மை ஒழுக்கமின்மை,  உணர்வின்மை  என்றிவை  முதலாயின.  ''எங்கட்கு நாணின்மை  முதலியவற்றைச் செய்யுமாயினும், எங்களால் மேன்மேல் விரும்பப் படா நின்றது'' என்பதாம். ''கள்வ'' என்றதும், அது நோக்கி. மலரினும்  மெல்லிது  காமம் சிலர்அதன்  செவ்வி  தலைப்படு வார். உணர்ப்புவயின்   வாரா  ஊடற்கண்  தலைமகன்  சொல்லியது. காம இன்பம்  மலரினும் மெல்லியதாயிருக்கும்; அங்ஙனம் மெல்லியதாதலை யறிந்து  அதன்  செவ்வியைப்  பெறுவார்  உலகத்துச் சிலர். தொட்ட துணையானே   மனச்செவ்வி   அழிவதாய   மலர்  எல்லாவற்றினும் மெல்லியது  என்பது  விளக்கலின்,  உம்மை  சிறப்பின்கண்  வந்தது. குறிப்பும்,     வேட்கையும்,     நுகர்ச்சியும்,     இன்பமும்   ஒரு காலத்தின்கண்ணே  ஒத்து  நுகர்தற்குரியார்  இருவர்,  அதற்கு ஏற்ற இடனும் காலமும் உபகரணங்களும் பெற்றுக் கூடி நுகர வேண்டுதலின், ''அதன் செவ்வி தலைப்படுவார் சிலர்'' என்றும், அவற்றுள்  யாதானும் ஒன்றனாற்  சிறிது  வேறுபடினும்  வாடுதலின்,  ''மலரினும் மெல்லிது'' என்றும்    கூறினான்.    ''குறிப்பு   ஒவ்வாமையின்   யான்   அது பெறுகின்றிலேன்''   என்பதாம்.  தலைமகள்  ஊடல்  தீர்வது  பயன். கண்ணின்  துனித்தே  கலங்கினாள்  புல்லுதல் என்னினும் தான்விதுப் புற்று. இதுவும் அது. காதலி முன்னொரு ஞான்று புல்லல் விதுப்பினாற் சென்ற   என்னொடு  தன்  கண்  மாத்திரத்தான்  ஊடி;  புல்லுதலை என்னினும்   தான்  விதும்பலால்  அது  தன்னையும்  அப்பொழுதே மறந்து   கூடிவிட்டாள்;   அதனால்   யான்  இத்தன்மையேனாகவும் விதுப்பின்றி  ஊடி நிற்கின்ற இவள் அவளல்லள். கண்  மாத்திரத்தான் ஊடல்  -  சொல்  நிகழ்ச்சியின்றி  அது  சிவந்த  துணையே யாதல். ''அவளாயின் இ