கநல் நாட்டு நானூறு யோசனை வியன்பா தலத்து வீழ்ந்துகேடு எய்தும் இதன்பால் ஒழிகென இருநில வேந்தனும் மாபெரும் பேரூர் மக்கட்கு எல்லாம் ஆவும் மாவும் கொண்டுகழிக என்றே பறையில் சாற்றி நிறைஅருந் தானையோடு இடவயம் என்னும் இரும்பதி நீங்கி வடவயின் அவந்தி மாநகர்ச் செல்வோன் காயங் கரைஎனும் பேரியாற்று அடைகரைச் சேய்உயர் பூம்பொழில் பாடிசெய்து இருப்ப எங்கோன் நீஆங்கு உரைத்தஅந் நாளிடைத் தங்காது அந்நகர் வீழ்ந்து கேடு எய்தலும் மருள்அறு புலவநின் மலர்அடி அதனை அரசொடு மக்கள் எல்லாம் ஈண்டிச் சூழ்ந்தனர் வணங்கித் தாழ்ந்துபல ஏத்திய அருள்அறம் பூண்ட ஒருபேர் இன்பத்து உலகுதுயர் கெடுப்ப அருளிய அந்நாள் அரவக் கடல்ஒலி அசோதரம் ஆளும் இரவி வன்மன் ஒருபெருந் தேவி அலத்தகச் சீறடி அமுத பதிவயிற்று இலக்குமி என்னும் பெயர்பெற்றுப் பிறந்தேன் அத்தி பதிஎனும் அரசன் பெருந்தேவி சித்திபுரம் ஆளும் சீதரன் திருமகள் நீல பதிஎனும் நேர்இழை வயிற்றில் காலை ஞாயிற்றுக் கதிர்போல் தோன்றிய இராகுலன் தனக்குப் புக்கேன் அவனொடு பராஅரு மரபின்நின் பாதம் பணிதலும், எட்டுஇரு நாளில்இவ் இராகுலன் தன்னைத் திட்டி விடம்உணும் செல்உயிர் போனால் தீஅழல் அவனொடு சேயிழை மூழ்குவை; ஏது நிகழ்ச்சி ஈங்குஇன்று ஆகலின்