மொழியுங் காலை ஆன்றபிற மார்க்கத்து ஆய உணர்வே தோன்றல் வீடுஎனத் துணிந்து தோன்றியும் உணர்வுள் அடங்க உருவாய்த் தோன்றியும் உணர்வும் உருவும் உடங்கத் தோன்றிப் புணர்தரு மக்கள் தெய்வம்விலங்கு ஆகையும் கால மூன்றும் கருதுங் காலை இறந்த காலம் என்னல் வேண்டும் மறந்த பேதைமை செய்கையால் அவற்றை நிகழ்ந்த காலம்என நேரப் படுமே உணர்வே அருவுரு வாயில் ஊறே நுகர்வே வேட்கை பற்றே பவமே தோற்றம் என்றுஇவை சொல்லுங் காலை எதிர்கா லம்என இசைக்கப் படுமே பிறப்பே பிணியே மூப்பே சாவே அவலம் அரற்றுக் கவலைகை யாறுகள் குலவிய குற்றம்எனக் கூறப் படுமே அவாவே பற்றே பேதைமை என்றுஇவை புனையும்அடை பவமும் வினைசெயல் ஆகும் உணர்ச்சி அருவுரு வாயில் ஊறே நுகர்ச்சி பிறப்பு மூப்புப்பிணி சாவுஇவை நிகழ்ச்சிப்பயன் ஆங்கே நேருங் காலைக் குற்றமும் வினையும் பயனும் துன்பம் பெற்ற தோற்றப் பெற்றிகள் நிலையா எப்பொரு ளுக்கும்