றென விடுபரிக் குதிரையின் விரைந்துசென்று எய்திக் கடுங்கண் யானையின் கடாத்திறம் அடக்கி அணித்தேர்த் தானையொடு அரசிளங் குமரன் மணித்தேர்க் கொடுஞ்சி கையால் பற்றிக் கார்அலர் கடம்பன் அல்லன் என்பது ஆரங் கண்ணியில் சாற்றினன் வருவோன் நாடக மடந்தையர் நலங்கெழு வீதி ஆடகச் செய்வினை மாடத்து ஆங்கண் சாளரம் பொளித்த கால்போகு பெருவழி வீதிமருங்கு இயன்ற பூஅணைப் பள்ளித் தகரக் குழலாள் தன்னொடு மயங்கி மகர யாழின் வான்கோடு தழீஇ வட்டிகைச் செய்தியின் வரைந்த பாவையின் எட்டி குமரன் இருந்தோன் தன்னை மாதர் தன்னொடு மயங்கினை இருந்தோய் யாதுநீ உற்ற இடுக்கண் என்றலும், ஆங்குஅது கேட்டு வீங்குஇள முலையொடு பாங்கில் சென்று தான்தொழுது