அவ்விய நெஞ்சமொடு அகல்வோன் ஆயிடை அம்செஞ் சாயல் அராந்தா ணத்துள்ஓர் விஞ்சையன் இட்ட விளங்குஇழை என்றே கல்என் பேரூர்ப் பல்லோர் உரையினை ஆங்குஅவர் உறைவிடம் நீங்கி ஆயிழை ஈங்குஇவள் தன்னோடு எய்தியது உரைஎன வார்கழல் வேந்தே வாழ்க நின் கண்ணி தீநெறிப் படரா நெஞ்சினை ஆகுமதி ஈங்குஇவள் தன்னோடு எய்திய காரணம் வீங்குநீர் ஞாலம் ஆள்வோய் கேட்டருள் யாப்புஉடை உள்ளத்து எம்அனை இழந்தோன் பார்ப்பன முதுமகன் படிம உண்டியன் மழைவளம் தரூஉம் அழல்ஓம் பாளன் பழவினைப் பயத்தால் பிழைமணம் எய்திய என்கெடுத்து இரங்கித் தன்தக வுடைமையின் குரங்கு செய்கடல் குமரியம் பெருந்துறைப் பரந்துசெல் மாக்