திறப்பட உருட்டிக் காமன் கடந்த வாமன் பாதம் தகைபா ராட்டுதல் அல்லது யாவதும் மிகைநா இல்லேன் வேந்தே வாழ்கென அம்சொல் ஆயிழை நின்திறம் அறிந்தேன் வஞ்சி நுண்இடை மணிமே கலைதனைச் சித்திரா பதியால் சேர்தலும் உண்டுஎன்று அப்பொழில் ஆங்குஅவன் அயர்ந்து போயபின் பளிக்குஅறை திறந்து பனிமதி முகத்துக் களிக்கயல் பிறழாக் காட்சியள் ஆகிக் கற்புத் தான்இலள் நல்தவ உணர்வுஇலள் வருணக் காப்புஇலள் பொருள்விலை யாட்டிஎன்று இகழ்ந்தனன் ஆகி நயந்தோன் என்னாது புதுவோன் பின்றைப் போனதுஎன் நெஞ்சம் இதுவோ அன்னாய் காமத்து இயற்கை இதுவே ஆயின் கெடுகதன் திறம்என மதுமலர்க் குழலாள் மணிமே கலைதான் சுதமதி தன்னொடு நின்ற எல்லையுள் இந்திர