117.	என்றவர் மொழிந்தபி னிலங்கு பூணினான் நன்றது பெரிதுமென் றருளி நாடொறும் சென்றவன் காக்கென மொழிந்து தேங்குழல் இன்றுணை யவர்கடங் கோயி லெய்தினான்.
118.	எரிபடு விடுசுட ரிலங்கு பூணினான் திருவடி தொழுதுபோந் துரும காந்தனும் வரிபடு மதுகர முரல வார்சினைச் சொரிபடு மதுமலர்ச் சோலை நண்ணினான்.
மூன்றாவது குமார காலச் சருக்கம் முற்றும்.