புனலாடை யாளும் புனைகுடைக்கீழ் வைகக்
     கனலா துயிலேற்ற கண்”                     [பு. வெ. வா. 29]

எனவரும்.

     28. அடல்கெழுமறவர் அவிப்பலி கொடுத்தற்குச் செய்யுள்:-

     “சிறந்த திதுவென்னச் செஞ்சோறு வாய்ப்ப
     மறந்தரு வாளம ரென்னும்-பிறங்கழலு
     ளாருயி ரென்னு மவிவேட்டா ராங்கஃதால்
     வீரியரெய் தற்பால வீடு”                     [பு. வெ. வா. 30]

எனவரும்.

     29. வான்றோய் புகழொடு வயங்குமொருநிலைமைச்
சான்றோர்நெறி புகல் சால்பு முல்லைக்குச் செய்யுள்:-

     “உறையார் விசும்பி னுவாமதி போல
     நிறையா நிலவுத லன்றிக்-குறையாத
     வங்கம்போழ் முந்நீர் வளம்பெறினும் வேறாமோ
     சங்கம்போல் ^*வான்மையார் சால்பு”           [பு. வெ. வா. 31]

எனவரும்.

     30. மலிவயலுழவனை வறுமைதீர்பெருவளம் பொலிகெனக்
கிணைவன் புகழ்ந்த களவழிக்குச் செய்யுள்:-

     “பகடுவாழ் கென்று பனிவயலு ளாமை
     யகடுபோ லங்கட் டடாரித்-துகடுடைத்துக்
     குன்றுபோற் போர்விற் குரிசில் வளம்பாட
     வின்றுபோ மெங்கட் கிடர்”                  [பு. வெ. வா. 32]

எனவரும்.

     31. மெய்யில் வையகத்து விழைவினையறுத்துப் பொய்யில்
தத்துவப் பொருளொடு புகறற்குச் செய்யுள்:-

     “ஆமினி மூப்பு மகன்ற திளமையுந்
     தாமினி நோயுந் தலைவரும்-யாமினி
     மெய்யைந்து மீதூர வைகாது மேல்வந்த
     வையைந்து மாய்வ தறிவு”                    [பு. வெ. வா. 33]

எனவரும்.

   (பா - ம்) ^* வாய்மையார்.