(முடிபு) தளிரன்னோள் தலைப்புணைக் கொளின்தலைப் புணைக்கொள்ளும்; கடைப்புணைக் கொளின் கடைப்புணைக் கொள்ளும்; ஒழுகின் வருகுவள் போலும்.
(கருத்து) இத்தோழி தலைவியோடு மனமொத்த நிலையினள்.
(வி-ரை.) தலைவன் தன் நெஞ்சை நோக்கிக் கூறியது இது.நீராடியபோது கண்டவனாதலின் அக் காலத்து நிகழ்ச்சியையே கூறினான்.தலைப்புணை, கடைப்புணை: புணைத்தலை, புணைக்கடை என்பவைமாறி நின்றன. புணை என்றது, வாழை மரத் துண்டு, மிதக்கும் தன்மையைஉடைய மரத் துண்டுகள் போன்றவற்றை;
| “நறுவீ நாகமு மகிலு மாரமும் |
| துறையாடு மகளிர்க்குத் தோட்புணை யாகி” (சிறுபாண். 116-7); |
வேழக்கோலாற் செய்த தெப்பமெனலும் ஆம்.
தோழி வலியின்மையிற் கைசோர்ந்து புனலோடு செல்லின் தலைவிதன்பால் வலியுளதாகவும் தோழி வழி யொழுகுவாளென்பதனால்அவ்விருவருக்கும் உள்ள ஒற்றுமை விளக்கப்பட்டது;
| “ஒன்றித் தோன்றுந் தோழி” (அகத்திணை. 39), |
என்பது தொல்காப்பியம்.
மாரிக் காலத்து அரும்பியதாதலின் நீர் வார்ந்தது. பித்திகம் - பிச்சிமலர். அது மாரிக்காலத்தில் மலர்வது.
இயல்பாகவே சிவந்த கண்ணின் கடை நீராடியதால் பின்னும் சிவப்பு மிக்கது. தலைவியினது கண்ணின் குறிப்பினால் உயிர்த் தோழியைஅறிந்தவனாதலால் அக் கண்ணைச் சிறப்பித்தான் (திருச்சிற். 18.)
கொழு முகையினது வெரிந்த செம்மையும் தண்மையும் ஒருங்கேபெற்றது போலக் கண்ணின் கடையும் பெற்றது.
தளிர் மென்மைக்கும் தண்மைக்கும் உவமை; மேனியின் நிறத்திற்கும் பொருந்தும்; நீராடிய அண்மையில் கண்டவனாதலின் மழைத்துளி பொழியப் பெற்ற தளிரை உவமை கூறினான்.
தளிரன்னோளென்பதைத் தோழிக்கு ஆக்குவதும் ஒன்று.
போலுமென்றது துணியப்படாததன்கட் செல்லும் சொல்லாக நின்றது.
மேற்கோளாட்சி மு. தோழி உடம்பட்டு விலக்கியது (இறை. 10); பெட்டவாயில் பெற்று இரவு வலியுறுப்பினு மென்பதற்கு இரட்டுற மொழிதல்என்பதனால், தலைமகள் தான் விரும்பப்பட்ட தோழியாகி எமக்கு வாயில்நேர்வாளிவளெனப் பெற்று, பின் இரந்து குறையுற நினைத்தலுண்டு;அங்ஙனம் நினைந்தது (தொல். களவு. 11, இளம். ); தோழியிற் கூட்டம் (தொல். செய். 187, பேர். ); ‘தலைவன் தோழியை இரந்து பின்னிற்பலெனவலித்தது; இது தலைவி அவட்கு இனையளென்று கருதி அவளைவாயிலாகத் துணிந்தது. அன்றி, தோழி கூற்றெனின் தலைவியை அருமைகூறினன்றி இக்குறை முடிப்பலென ஏற்றுக் கொள்ளாள், தனக்குஏதமாமென்றஞ்சி; அன்றியும், தானே குறையுறுகின்றாற்கு இது கூறிப்பயந்ததூஉமின்று’ (தொல். களவு. 11, ந. )