பக்கம் எண் :

மயேந்திரப் படலம் 695

செயலைப் பின்வாங்காது நின்று போர் செய்தாவது முடிக்கும் ஆற்றல்
பெற்றிருப்பதையும் விளக்கும்; இதனால், எவ்வகையாலும் சாவில்லாமல்
அரக்கனாகிய இராவணனூர்க்குச் சென்று அவனோடு நயமாகப் பேசி
இடையூறு செய்யும் அரக்கர்களையழித்துச் சீதையைக் கண்டு மீளுகின்ற
செயலை முடிப்பதற்கு உரியவன் நீயே என்று குறிப்பாக உணர்த்தினான்
என்பது. வருணன், யமன், சிவபிரான், பிரமன், மற்ற தேவர்கள், மறையவர்,
முனிவர் முதலோர் அனுமனுக்கு அழியாத வரத்தை அளித்துள்ளனர்.
'பிறர்வாய் நுண்பொருள் காண்பது அறிவு' என்னும் குறள் தொடரை நுண்ணிது
உணர்ந்தீர் என்ற தொடர் நினைவூட்டுகிறது. மேலை:ஐ-சாரியை.          9

4720.'வெப்புறு செந் தீ,
      நீர், வளியாலும் விளியாதீர்;
செப்புறு தெய்வப் பல்
      படையாலும் சிதையாதீர்;
ஒப்பு உறின், ஒப்பார்
      நும் இல்லீர்; ஒருகாலே
குப்புறின், அண்டத்து அப்
      புறமேயும் குதிகொள்வீர்;

     வெப்பு உறு - வெப்பம் பொருந்திய; செந்தீ நீர் வளியாலும் - சிவந்த
நெருப்பாலும், நீரினாலும், காற்றினாலும்; விளியாதீர் - இறவாது நிற்பீர்; செப்பு
உறு தெய்வம்
- சிறப்பாகப் பேசப்படுகின்ற தெய்வத் தன்மையுள்ள;
பல்படையாலும் சிதையாதீர் - பலவகைப்பட்ட படைக்கருவிகளாலும்
பிளவுற்று அழியாதிருப்பீர்; ஒப்பு உறின் - (உமக்கு) உவமையெடுத்துச்
சொல்வதானால்; ஒப்பார் நும் அலது இல்லீர் - உம்மையே அல்லாமல்
உவமையாகின்றவர் வேறு ஒருவரையும் பெறாமலிருப்பீர் (உமக்கு நீரே
ஒப்பாவீர்); ஒரு காலே குப்புறின் - ஒரு தடவை பாய்ந்து குதிக்கும்போதே;
அண்டத்து அப்புறமேயும் - இந்த அண்டத்து அப்புறத்திலும்;
குதிகொள்வீர் - பாய்ந்து குதிக்கும் திறமுடையீர்.

     அனுமன் இளமையில் சூரியனைக் கனிந்த பழமென்று கருதித் தாவிய
போது இந்திரன் வச்சிராயுதத்தால் அடித்தான்; அதனால் தன் மகன் கவுள்
(கன்னம்) முறிந்து மூர்ச்சையுறற்தால் வாயுதேவன் சினங்கொண்டு, உலகில்
காற்றின் இயக்கத்தையே நிறுத்திவிட்டான். அதனால் பிரமன், சிவன் முதலிய
தேவர்களெல்லோரும் தோன்றி அந்த வாயுதேவனை மனங்குளிர்விப்பதற்காகத்
தம் தம் படைக் கருவிகளால் அனுமன் அழியாதிருக்க வரமளித்தனர் என்பது
வரலாறு. 'எவரினும் அதிகம் உயர்ந்தான்' (5509) எனப் பின்னரும் அனுமன்
குறிக்கப்படுகிறான். காவிய நாயகனாகிய இராமனை 'உவமை நீங்கிய
தோன்றல்' (2661) எனவும், 'ஒப்பு இறையும் பெறலரிய ஒருவன் (2576) எனவும்
முன்னே வந்துள்ள தொடர்கள் குறிக்கின்றன. காவிய நாயகனை
விளக்கியவாறே அனுமனும் வருணிக்கப்படுவது எண்ணிப் போற்றுதற்கு
உரியது. தீ நீர் வளி - உம்மைத் தொகை.                            10