சூழ“ என்றுரைத்தார். குங்குமங் குலவு தோளானை அடுத்துச் சூழ்ந்தார்
மன்னிளங்குமரர் என்பார் அவர்களை முன்னேயும், அவ்விரு திறத்தாரையும்
சூழ்ந்தன சேனை என்பார் தானைகளைப் பின்னேயும் கூறினார் என்க.
இவர்களுக்கிடையே அரசகுமாரன் விளங்குவதைப் பாட்டுப் போக்கிலும்
இவ்வாறு வைத்துக் கூறியது காண்க.

     பொங்கிய தானை - சேனையின் மகிழ்ச்சிமிக்க ஆரவாரத்தைப்
பொங்கிய என்றார்.

     தோளான் - தோளானாகி. தேர்மிசை - மாடவீதியில்
அரசிளங்குமரன் உலாப் போந்தான் ஆதலின் தேர்மிசைப் போந்தான்
என்றார்.

     மாடவீதி என்றும், இளங்குமரரும் தானையும் சூழ என்றும், தேர்மிசை
என்றும், கூறிய பொருள்களின் உட்கிடையைப் பின்னர் “வளவ
நின்புதல்வன்“ எனும் 116-ம் திருப்பாட்டின் கீழ்க் காண்க.

     மைந்தன் - சூழ - சூழ - தோளான் (ஆகித்) தேர்மிசை - மாடவீதி -
போந்தான் என்க.

மாலை தாழ்ந்த - என்பதும் பாடம். 20

106.	பரசுவந் தியர்முன் சூதர் மாகத ரொருபாற்                                   பாங்கர்
	விரைநறுங் குழலார் சிந்தும் வெள்வளை                          யொருபான் மிக்க முரசொடு சங்கம் ஆர்ப்ப முழங்கொலி                         யொருபால் வென்றி அரசிளங் குமரன் போது மணிமணி மாட வீதி.	21

     (இ-ள்.) பரசு...முழங்கொலி ஒருபால் - தனது புகழ் பரவிக்கொண்டு
வரும் வந்தியர்கள் முன்னும், சூதர்கள், மாகதர்கள் (ஆகிய இவர்கள்)
ஒருபக்கமுமாக வரவும், தாம் அணிந்த வெள்வளைகளைச் சிந்தும் பெண்கள்
ஒருபக்கம் வரவும்; முழங்கி ஒலிக்குமாறு முரசும் சங்கமும் ஒலிப்பவர்
ஒருபக்கம் வரவும்; வென்றி. வீதி - வெற்றி பொருந்திய அரசனது
இளங்குமரன் அழகிய மணிமாடவீதியில் உலாப் போகின்றான்.

     (வி-ரை.) பரசுதல் - புகழ்களைப் பாடிவருதல். இதனைச் சூதர்
மாகதர்களோடும் தனித்தனி கூட்டுக. வந்தியர் - மங்கலப் பாட்டுக்களினால்
வந்திப் போர் - பாணர் - என்பர். வந்தித்தலாலே வந்தியர் என்பர். சூதர் -
அவ்வப்போது செய்யும் செயல்களைப் பற்றிக் கட்டியங்கூறுவோரும்,
அரசனைத், தொன்றுதொட்டுத் துயிலெழுப்புங் காலத்தும் பிற சமயங்களினும்
பாடுவோரும். இவர்கள் நின்றேத்துவோர். மாகதர் - அரசனது வீரச்
செயல்களைப் புகழ்ந்து பாடுவோர் இவர்கள் இருந்தேத்துவோர்.

     வெள்வளை சிந்துங் குழலார் என்று கூட்டிப் பொருளுரைக்க. குழலார்
வெள்வளை சிந்துதல் - இவ்வரசர் போன்ற நாயகனை நாம் அடைவோமோ
என்று மனம் வருந்த, அதனால் மேனி இளைத்தல். “கண் களங்கஞ் செய்யக்
கைவளை சோர...“ பொன்வண்ணத்தந்தாதி 3-வது பாட்டு. “ஏர்பரந்தவின
வெள்வளை சோரவென் னுள்ளங் கவர் கள்வன்“ (திருஞா - நட்டபாடை
- பிரம புரம் - 3). உத்தம நாயகன் உலாவருங் காலத்து இவ்வாறு மகளிர்க்கு
நிகழும் மெய்ப்பாடு கூறுதல் இலக்கிய வழக்காதலின் இஃது இங்குக்
கூறப்பட்டது என்க. “...நெறிபல வார்குழலார் மெலிவுற்ற நெடுந்தெருவிற்,
செறிபல வெள்வளை போயின தாயர்கள்தேடுவரே“ (பதினொ - திருமுறை -
பட்டினத்தடிகள் - திருவேகம்ப - திருவந்தாதி - 53.) வெள்வளை -
சங்குகளினாற் செய்த வளைகள். “சங்கமரும் முன்கைத் தடமுலையார்
மேலெய்வான்“ என்ற ஞானவுலாவுங் காண்க. குழலார் - நாடகப்
பெண்களென்று கூறுவாரு முளர்.

     ஆர்ப்ப முழங்கு ஒலி - ஆர்த்ததனால் எழுந்த ஒலித்தொகுதி.
ஒலிப்பவர் - வருவிக்கப்பட்டது. வென்றி - அரசனுடைய வெற்றி. “கொற்ற
ஆழி குவலயம்