288திருவிளையாடற் புராணம் [திருவாலவாய்க் காண்டம்]



     வீதி கையாகவும், அதில் வட்டமாய் நின்ற பன்னிறக் குதிரைகள்
பன்னிற மணிபதித்த வளையாகவும் தோன்றின. (101)

இந்திய னுதலினா ரிடித்த பொற்சுணஞ்
சிந்திய மறுகிடை நடக்குந் திண்பரிப்
பந்தியி னெழுந்ததூள் சுவணப் பாரின்மா
உந்திய வெழுந்தபொற் பூமி யொத்ததே.

     (இ - ள்.) இந்து இயல் நுதலினார் - சந்திரனை ஒத்த நெற்றியை
யுடைய பெண்கள், இடித்த பொற்சுணம் சிந்தியமறுகு இடை - இடித்த
பொற்சுண்ணஞ் சிந்திய வீதியின்கண், நடக்கும் திண்பரிபந்தியின் எழுந்ததூள்
- நடக்கின்ற திண்ணிய குதிரைகளின் வரிசையால் எழுந்ததூள், சுவணப்
பாரில்மா உந்திய எழுந்த - பொன்னுலகில் (உச்சைச் சிரவம் என்னும்)
குதிரை செல்லுதலால் மேலெழுந்த, பொன்பூதி ஒத்தது - பொற்பராகத்தை
ஒத்தது.

     பார் - உலகமென்னும் பொருட்டு. உந்திய - உந்த, செய்யிய வென்னும்
எச்சம். (102)

தேவரு மனிதருந் திருந்து கூடலார்
யாவரு முவப்புற விவுளி விட்டுமண்
காவலன் முன்குறீஇக் கருணை மாக்கடல்
மாவருந் திறனெலாம் வகுத்துத் தேற்றுமால்.

     (இ - ள்.) தேவரும் மனிதரும் திருந்து கூடலார் யாவரும் -
தேவர்களும் பிற நகரிலுள்ள மக்களும் கூடல் நகராருமாகிய அனைவரும்,
உவப்புற இவளிவிட்டு - மகிழுமாறு குதிரையைச் செலுத்தி, கருணை
மாக்கடல் - பெருங் கருணைக் கடலாகிய இறைவர், மண்காவலன் முன்குறீஇ
- நிலவுலகைக் காப்பவனாகிய பாண்டியன் முன்சென்று, மாவரும் திறன்
எலாம் வகுத்துத் தேற்றும் - குதிரைகள் வரும் வகை அனைத்தையும்
வகுத்துத் தெரிவிப்பாராயினர்.

     விட்டு - செலுத்தி. குறுகி என்பது விகாரமாயிற்று. (103)

             (எழுசீரடியாசிரிய விருத்தம்)
வளங்கொள் காம்போச மிப்பரி யிம்மா மந்தர மிந்தவாம் புரவி
விளங்கு காந்தார மிக்குரங் குளைவான் மீகமிக் கந்துகஞ் சிந்து
துளங்கில் பாஞ்சால மிக்கன வட்டந் துளுவமிக் குதிரையித் துரகங்
களங்கமி லிமயம் பருப்பத மிந்தக் கற்கியிம் மண்டிலங் கலிங்கம்.

     (இ - ள்.) இப்பரி வளம் கொள் காம்போசம் - இக்குதிரைகள் வளம்
பொருந்திய காம்போச நாட்டிலுள்ளவை; இம்மா மந்தரம் - இக்குதிரைகள்
மந்தர மலையிலுள்ளவை; இந்த வாம்புரவி விளங்கு காந்தாரம் - இந்தத்தாவுங்
குதிரைகள் தோற்றம் அமைந்த காந்தார நாட்டிலுள்ளவை;
இக்குரங்குஉளைவான்மீகம் - இந்த வளைந்த பிடர் மயிரினையுடைய