“உற்றார் இலாதார்க்கு உறுதுணையாவன ஓதி நன்னூல்
கற்றார் பரவப் பெருமையுடையன காதல் செய்ய
கிற்பார் தமக்குக் கிளரொளி வானகந்தான் கொடுக்கும்
அற்றார்க்கு அரும் பொருள் காண்க ஐயாறன் அடித்தலமே.”

‘எல்லா உலகமும் ஆனாய் நீயே, ஏகம்பம் மேவியிருந்தாய் நீயே
நல்லாரை நன்மை அறிவாய் நீயே, ஞானச்சுடர் விளக்காய்
                 நின்றாய் நீயே
பொல்லா வினைகள் அறுப்பாய் நீயே, புகழ்ச்சேவடி
             என்மேல்வைத்தாய் நீயே
செல்வாய செல்வந்தருவாய் நீயே, திருவையாறு அகலாத
                செம்பொற் சோதீ.”
                                                               (அப்பர்)

“பிழைத்த பிழை யொன்றறி யேனான் பிழையைத்தீரப்பணியாயே
மழைக்கணல்லார் குடைந்தாட மலைவு நிலனுங் கொள்ளாமைக்
கழைக் கொள் பிரசங் கலந்தெங்குங் கழனி மண்டிக்கையேறி
இழைக் குந்திரைக் காவிரிக் கோட்டத்தையாறுடைய அடிகளோ.”
                                                          (சுந்தரர்)

“குந்தி நடந்து குனிந்தொரு கைகோலூன்றி
நொந்திருமி நுரைத்தேறி - வந்துந்தி
ஐயாறு வாயாறு பாயா முன் நெஞ்சமே
ஐயாறு வாயால் அழை.”
                                          (ஐயடிகள் காடவர் கோமான்)
                - பண்பகன்ற

வெய்யாற்றில் நின்றவரை மெய்யாற்றில் ஏற்று திரு
வையாற்றின் மேவிய என் ஆதரவே.
                                                              (அருட்பா)