• குறிப்பிட்ட     இன்றிமையாத     ஒரு     கருத்தை
  வெளிப்படுத்துவதற்காக ஒரே விதமான யாப்புச் சந்தத்தில்
  வழக்கமாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சொற்றொகுதி.
  

• பாடகர் வாய்பாடுகளை மனப்பாடம் செய்து கொண்டு
  நாட்டுப்புறக் காப்பியங்களின் நிகழ்த்துதலில் பலமுறை
  பயன்படுத்துகிறார்.
  

• இந்த வாய்பாடுகள் இசை, சந்தம், சொற்றொடர்,
  ஓசைப்புலன்     சார்ந்த     தோரணைகளால்
  உருவாக்கப் படுகின்றன.
  

• இவை ஓர் இளம்பாடகன் பாட ஆரம்பிக்கும் முன்னரே
  அவனது சிந்தனையில் சேர ஆரம்பிக்கின்றன. இந்த
  வாய்பாடுகள் வாய்மொழி எடுத்துரைப்பு நடையின்
  அடிப்படை ஆகும்.
  

• வாய்மொழிக்     காப்பியங்களை     எழுத்துக்
  காப்பியங்களிலிருந்து வேறு படுத்தும் எண்ணத்தில்
  பயிலும் நமக்கு மிகவும் உதவும் ஒரு கூறு வாய்பாடு
  ஆகும்.
  

• இது எந்த ஒரு வரி மற்றொரு வரியுடனும்
  அடிக்கருத்துடனும் தொடர்புடையது எனப் படிப்பதற்கும்,
  மொத்தத்தில் பாடலின் வடிவத்தைப் படிப்பதற்கும்
  உதவுகிறது.
  

• அடிக்கருத்துகள் என்பவை    மரபுவழிப் பாடலின்
  வாய்பாட்டு நடையில் ஒரு கதையைச் சொல்லுவதற்காக
  வழக்காகப் பயன்படுத்தப் படும் கருத்துகளின் தொகுதிகள்
  ஆகும்.
  

• இந்த அடிக்கருத்துகள் அதே அடிப்படை நிகழ்வுகளையும்
  விளக்கங்களையும் குறிக்கின்றன.

• கதைப் பாடல்களைப் பாடுவோர் சில அடிகளைத்
  திரும்பத் திரும்பப் பாடும் பொழுது அவ்வடிகள்
  கேட்போருக்கு மட்டுமன்றிப் பாடுவோருக்கு அதைவிட
  மிகுந்த உதவியாக இருக்கும்.

• கேட்போர் கதையை நன்கு நினைவில் கொள்ளுதலும்,
  சொல்வோர் நினைவு படுத்திக் கொள்ளுதலும் இதனால்
  எளிதாகின்றன.

• இதுவே     எழுத்து இலக்கியத்திற்கும் வாய்மொழி
  இலக்கியத்திற்கும் உள்ள பெரிய வேறுபாடு ஆகும்.

• கேட்டுக் கேட்டு மனத்தில் இருத்திக் கொள்ள
  வேண்டியிருத்தலால் இந்த ‘மீண்டு வரல்’ உத்தி
  (technique), கதை (story or tale), பாடல்
  (song), கதைப்பாடல்    (Ballad) ஆகியவற்றில்
  பயன்படுத்தப் படுகிறது.

• பாடுபவர் காலத்தைச் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப நீட்டிக்கவும்
  பயன்படுத்திக் கொள்கிறார். பார்வையாளரைத் தன்வயப்
  படுத்தவும் பாடுவோருக்கு உதவுகிறது.
  

என்ற பாடலில் தஞ்சமென்பாள் என்ற வார்த்தை மீண்டும்
மீண்டும் வருகிறது. இவ்வாறு அமைவது ஒரு குறிப்பிட்ட
வாய்பாடாகும். இது வாய்மொழி வழக்காற்றில் அமைய,
அதனை வாய்மொழி வாய்பாடு என்கின்றனர்.