பக்கம் எண் :
 
28இறையனார் அகப்பொருள்

அஃதே கருத்து, அறிந்திலை; தன்னானே உரைக்கப்பட்டது. எனினும்,
பிறவற்றை யெல்லாம் திரியவும் திரியாமையும் கொண்டார் இதனைத்
திரியாமையே கொண்டார் எல்லாரும் என்றற்கு அவ்வாறு உரைக்கப்பட்டது
தன் மதம் உணர்ந்தாரையும் புலவர் என்றான், அறிபொருளுக்கு ஏனோரும்
புலவராகலின்.

       இனி என்மனார் என்பது, ‘என்ப’ என்னும் முற்றுச்சொல்,

           ‘
குறைக்கும்வழிக் குறைத்தல்’         (எச்சவியல் - 7)

      என்பதனாற் பகரம் குறைத்து,

         
 ‘விரிக்கும்வழி விரித்தல்’             (எச்சவியல் - 7)

என்பதனால், ‘மன், ஆர்’ என்பன இரண்டு இடைச்சொற்பெய்து விரித்து,
‘என்மனார்’ என்று ஆயிற்று.

      ‘என்மனார்’ என்பது ‘புலவர்’ என்னும் பெயர்கொண்டு முடிந்தது,
முற்றுச்சொல் எச்சப்பெயர்கொண்டு முடியும் ஆகலின் என்பது. (1)

                     
 சூத்திரம் - 2

     அதுவே
     தானே அவளே தமியர் காணக்
     காமப் புணர்ச்சி இருவயின் ஒத்தல்.


என்பது என்னுதலிற்றோ எனின், மேற் கந்தருவ வழக்கத்தோடு ஒக்கும்
ஒழுக்கம் களவு என்று வேண்டிற் றல்லது, இன்ன இலக்கணத்தது
என்றிலாதார், அதனை உணர்த்துதல் நுதலிற்று; இச்சூத்திரத்துட் கருதிய
பொருள் மேலதனோடு இயையும்.

      இதன் பொருள்: அதுவே என்பது-பண்டறி சுட்டு, மேற்சொல்லப்பட்ட
கந்தருவ வழக்கம்போலுங் களவு என்றவாறு; தானே அவளே என்பது-தானே
அவள், அவளே தான்; என்பது என் சொல்லியவாறோ? எனின், ‘‘தான்
அவள்’’ என்னும் வேற்றுமை யிலர் என்றவாறு;

       இங்ஙனம் வாசகம் வேறுபடச் சொல்லப்பட்டாராயினும்,
அன்பினானும் குணத்தினானும் கல்வியினானும் உருவினானும் திருவினானும்
திரிபிலர் ஒருவரோடொருவர் என்பதாம். அஃது