[முன்னம் (குறிப்பு) இதுவெனல்]

இது, முன்னமென்று கூறப்பட்ட உறுப்புக் கூறுகின்றது.

இ--ள் : யாதோரிடத்தானும் யாதானுமொருமொழி தோன்றியக்கால் இம்மொழி சொல்லுதற்குரியாரும் கேட்டற்குரியாரும் இன்னாரென்று அறியுமாற்றான் அங்ஙனம் அறிதற்கு ஓரிடம் நாட்டி அவ்விடத்துக் கூறுவார்க்குங் கேட்பார்க்கு ¹மேற்றவுரை செய்யுட்கு ²ஈடாகச் சொல்லுவது முன்னம் என்றவாறு.

‘இவரிவர்க்குரியவென்று’ அறிவான், செய்யுட் கேட்டானெனவும், அவ்விடத்து ‘அவரவர்க்கு உரைக்க’ என்றான் ஆசிரியனெனவுங் கொள்க. என்றென்பது, எனவென்பதுபோலச் ³சொல்லினெச்சமாதலும் வினையெச்சமாதலும் உடைமையின் இஃது,

“எனவெ னெச்சம் வினையொடு முடிமே.”

(தொ. சொ. 438)

என்பதோர் வினை யெஞ்சிநிற்கும். அவ்வினைதான் எச்சமாகலான் உரைப்பதென்னும் வினைகொண்டு முடியுமென்பது.

“யாரிவ னெங்கூந்தற் கொள்வா னிதுவுமோ
 ரூராண்மைக் கொத்த படிறுடைத்து.”

(கலி. 89)

என்றக்கால், இம் ⁴மாற்றஞ் சொல்லுகின்றாள் தலைவியெனவும் சொல்லப்பட்டான் தலைமகனெனவும், முன்னத்தான் அறியப்படுத்தலின் இது முன்னவுறுப்பாயிற்று. ஒழிந்தனவற்றிற்கும் இஃதொக்கும். இவையெல்லாம், அகத்திற்கும் புறத்திற்கும் பொதுவாகக் கூறுகின்றானென்பது.

(207)

1. ஏற்ற செய்யுட்களாகச் சொல்லுவது எனவும் பாடம்.

2. ஈடு--பொருத்தம்.

3. சொல்லினெச்சம்--சொல்லெச்சம். என வென்பதுபோல என்று என்பதும் சொல்லெச்சமாயு நிற்கும். வினையெச்சமாயு நிற்கும். ஈண்டு வினையெச்சமாய் நின்று உரைப்பது என்னும் வினைகொண்டு முடிந்ததென்றபடி.

4. மாற்றம்--சொல்.