கயந்தலை மடப்பிடி புலம்ப
விலங்கு மருப்பியானை யெறிந்த வெற்கே. ”

- புறம். 303.

“மாவா ராதே, மாவா ராதே,
 எல்லார் மாவும் வந்தன, எம்மிற்
 புல்லுளைக் குடுமிப் புதல்வற் றந்த
 செல்வ னூரு மாவா ராதே,
 இருபேர் யாற்ற வொருபெருங் கூடல்
 விலங்கிடு பெருமரம் போல
 வுலந்தின்று கொல்லவன் மலைந்த மாவே. ”

- புறம். 273.

இவை குதிரைமறந் துலக்கும் பாட்டுக்கள்.

4.   வேன் மிகு வேந்தனை மொய்த்த வழி, ஒருவன் தான் மீண்டெறிந்த தார்நிலை, அன்றியும் = வேன்மறத்தால் வீறு பெற்ற வேந்தனைப் (பகைமறவர்) சூழ்ந்து நெருக்கிய விடத்து, அவன் தானைத்தலைவன் தான் ஒருவனாய்ப் பகைவர் முன்னணியை மறித்து முறித்த தும்பைத் தார்நிலையும், அல்லாமலும்:

“இவர்க்கீத் துண்மதி கள்ளே; சினப்போ
 ரினக்களிற் றியானை யியறேர்க் குரிசில்!
 நுந்தை தந்தைக் கிவன்றந்தை தந்தை
 எடுத்தெறி ஞாட்பி னிமையான் றச்சன்
 அடுத்தெறி குறட்டி னின்றுமாய்ந் தனனே;
 மறப்புகழ் நிறைந்த மைந்தினோ னிவனும்
 உறைப்புழி ஓலை போல
 மறைக்குவன் பெருமநிற் குறித்துவரு வேலே. ”

- புறம். 290

இது தார்நிலை.

“வெய்யோ னெழாமுன்னம் வீங்கிராக் கையகலச்
 செய்யோ னொளிவழங்குஞ் செம்மற்றே - கையகன்று
 போர்தாங்கு மன்னன்முன் புக்குப் புகழ்வெய்யோன்
 தார்தாங்கி நின்ற தகை. ”

- புறத்திரட்டு 1362.

இதுவும் தார்நிலை.