| தொல்காப்பியர் பொருட்படலப் புத்துரை | 69 |
நாள்வரை நிறுத்துத்தாம் சொல்லிய பொய்யன்றி
மீளிவேற் றானையர் புகுதந்தார்
நீளுயர் கூடல் நெடுங்கொடி யெழவே” (பாலைக்கலி . 30) | 2. | “கார்செய் காலையொடு கையறப் பிரிந்தோர்
தேர்தரு விருந்திற் றவிர்குதல் யாவது
மாற்றருந் தானை நோக்கி
யாற்றவு மிருத்தல் வேந்தனது தொழிலே” | | | (பேயனார், ஐங்குறுநூறு. 451) |
(ii) வேந்தனொடு சிவணிய ஏனோர் சேறற்குச் செய்யுள்: | 1. | “காய்சின வேந்தன் பாசறை நீடி
நந்தோ யறியா வறனி லாளர்
இந்நிலை களைய வருகுவர் கொல்லென
ஆனா தெறிதரும் வாடையொடு
நோனேன் தோழியென் தனிமை யானே” | | | (கழார்க் கீரனெயிற்றியார், அகம். 294) |
| 2. | “கூதிர் நின்றன்றாற் பொழுதே; காதலர்
நந்நிலை யறியா ராயினுந் தந்நிலை
யறிந்தனர் கொல்லோ?தாமே யோங்குநடைக்
காய்சின யானை கங்குற் சூழ
அஞ்சுவர விறுத்த தானை
வெஞ்சினவேந்தன் பாசறையோரே” | | | (உம்பற்காட்டிளங்கண்ணனார், அகம். 264) |
| சூத்திரம்: 28 | மேவிய சிறப்பி னேனோர் படிமைய,
முல்லை முதலாச் சொல்லிய முறையாற்
பிழைத்தது பிழையா தாகல் வேண்டியும்
இழைத்த வொண்பொருள் முடியவும் பிரிவே. |
கருத்து : இது, மேற்கூறிய ஓதல் பகை தூது ஒழிய காவல் பொருளெனப் பிறவகைப் பிரிவுகளையும், அப்பிரிவுகளுக்குரியாரையுங் கூறுகின்றது. |