மேல் அவர் கருத்தும்வேண்டிக்கோடலும் கூறுகின்றாள்:

106-14. பண்டு ஒருவன் வையையுள்வாழைத்தண்டைத் தழுவி ஆடாநிற்க ஒருத்தியைக்கண்டான்; கண்டபொழுதிலே அவன் நெஞ்சு அழிதலாற்புனல் கையை வலிக்க. புணை தன்னை நெடுந்தூரம்வலிக்க நீர் அவன் விரும்பின அவளிடத்துக்கொண்டு செல்லாதே........அவள் தான் அதனைக்கண்டுஅவன் பின் தொடர தாய் அவ்வன்புடைமையை அறியாதேதனிச்சேறலை விலக்குதலால் அவள் அரற்றும்படிகரையைப் பொருது வந்தது சிவப்புற்ற கார்காலத்துநீர் வரவு.

115. அந்நீர்போலாது தைந்நீரேயாம் ஆடுமளவினையாய் நிறந்தெளிந்தாய்; அதனால்நீ தக்காயென்பாரும்.

117. விழுத்தகை - வீறு.

118. அரி - வண்டு. யாம் புலம்பப்பிரியாது.

120 - 21. எம் கணவரும் யாமும் கிழவர்கிழவியரெனப்படாமல் நிலையுறுதலையுடைய இளமையைஇத்தவம் தரச் செல்வத்தோடும் சுற்றத்தோடும்நிலைபெறுக வென்பாருமாக.

121. ''மல்லற்கேள்'' என்பதுஉம்மைத்தொகை. ஆகவென்பது வருவிக்கப்பட்டது.

இனி ஒருவன் உவந்தவை காட்டுதல்கூறுகின்றாள்:-
_______________________

(பி - ம்.)108 ''நீடுர்புனை'' 113''தாங்கிற்றே'' 115 ''யென்மார்'' 116 ''தழுத்தமை'' 117''மக்கள் பெறுகென'' 118 ''புலம்பும்போகாது'' 120''ரென்குகெழ''