(மே - ள்.) ‘உரிப்பொர ளல்லன மயங்கவும் பெறுமே’¹ என்னும் சூத்திரவுரைக்கண், “வான மூர்ந்த.....அம்காட்டு” எனக் காடுறை யுலகத்துப் பாலை வந்தது” என்றும், ‘கொண்டுதலைக் கழியினும்’² என்னும் சூத்திரவிரைக்கண் ‘வானமூர்ந்த’ என்னும் அகப்பாட்டினுள் ‘மெய்புகு வன்ன....மன்னே’ எனக் கூறி அழுதல் மேவாவாய்க் கண்ணும் துயிலுமென இரக்கம் மீக்கூறியவாறும் உணர்க’ என்றும் உரைத்தனர், நச்.

12. குறிஞ்சி

[பகற்குறி வாராநின்ற தலைமகன் தோழியாற் செறிப்பறிவுறுக்கப்பட்டு, இரவுக்குறி வாரா வரைவல் என்றாற்கு, அதுவும் மறுத்து வரைவு கடாயது.]

(சொ - ள்.) 1-5. யாயே கண்ணினும் கடுங் காதலன் - எம் தாய் தன் கண்ணினும் இவள்பால் மிக்க காதலுடையாள், எந்தையும் நிலன் உறப் பொறாஅன் - எம் தந்தையும் (இவள் எங்கேனும் செல்வது காணின்) நிலத்தே இவள் அடி பொருந்தி நடக்கப் பொறாதவனாகி, இலகுறுமகள் - ஏடி! இளைய மகளே!, சீறடி சிவப்ப - நின் சிறிய அடி சிவப்புற, எவன் இயங்குதி என்னும் - என் செயச் செல்கின்றாய் என்று

1. தொல். அகத்: 1.

2. தொல். அகத் : 15.