‘உம்மை அவன் இப்படி விரும்பினான் ஆகில், பனை நிழல் போலே உம்மை நோக்கிக் கொண்டுவிட அமையுமோ?’ என்ன, செடியார் நோய்கள் எல்லாம் துரந்து - பாவங்களாலே நிறைந்த துக்கங்களை வாசனையோடே ஓட்டி. செடி - பாவம். இனி, ‘செடியார் நோய்’ என்பதற்கு, ‘தூறு மண்டின நோய்கள்’ என்று பொருள் கூறலுமாம். செடி - தூறு. விஷயப் பிராவண்யத்தால் வந்த நோய், தமது தாழ்வினை நினைத்தலால் வந்த நோய், பகவானுடைய அனுபவத்தைப் பிரிந்த பிரிவால் வந்த நோய் ஆகிய இவற்றை எல்லாம் நினைத்து, ‘நோய்கள் எல்லாம்’ என்கிறார். ‘ஆயின், ¹‘உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து’ என்ற இடத்திலும் கூறிற்றிலரோ இவற்றை?’ என்னில், அங்குக் கூறியது, தம் அளவு. இங்குக் கூறுவது, தம் சம்பந்தி சம்பந்திகளுடைய விஷயம். ‘இப்படி இவர்கள் ஒட்டியது எதனாலே?’ என்னில், எமர் - வேறு ஒன்றால் அன்று; என்னுடைய சம்பந்தமே காரணமாக. ‘சம்பந்தம் எவ்வளவு?’ என்னில், கீழ் மேல் எழு பிறப்பும் - கீழ் எழுபடி காலும் மேல் எழுபடி காலும் ²தம்முடன் எழுபடி காலும் ஆக இருபத்தொருபடி கால்.

    விடியா வெம்நரகத்து - ஒருநாள் வரையிலே பாவங்கள் குறைந்தவாறே விடியும் தன்மையையுடையது எமன் தண்டம்; ³இது விடியாத நரகம் ஆதலின், ‘விடியா நரகம்’ என்கிறார். ‘நரகம்’ என்று புத்தி பிறக்கும் அந்நரகத்தில், ⁴தண்மை தோற்றாத நரகம் இது ஆதலின், ‘வெம்நரகம்’ என்கிறார். என்றும் சேர்தல்மாறினர் - என்றும் கிட்டக்கூடிய தண்மை தவிர்ந்தனர். ‘நானும் பிரார்த்திக்க வேண்டிற்று இல்லை; அவனும் நினைப்பிட வேண்டிற்று இல்லை’ என்பார், ‘மாறினர்’ என்று ⁵அவர்கள் வினையாக அருளிச்செய்கின்றார். ‘எதனாலே?’ என்னில், ‘என் பக்கல் அவன் பண்ணின பக்ஷபாத ராஜகுலத்தாலே மாறிக்கொண்டு நின்றார்கள்’ என்றபடி.                           

(7)

_____________________________________________________________

1. திருவாய்மொழி, 2. 6 : 4.

2. ‘தம்முடன் எழுபடி கால்’ என்றது, தமக்கு முன்னே மூன்று பேரும், பின்னே மூன்று
  பேரும், தாமுமாக எழுவர். இருபத்தொருபடி கால் - இருபத்தொரு தலைமுறை.

3. இது - சம்சாரம்.

4. தண்மை - தாழ்வு

5. மேற்பாசுரத்தில் ‘அரிந்தனன் யான்’ என்றதன் வியாகியாக்னத்தை ஈண்டு ஒப்பு நோக்குக.