உயிருக்குள் உயிராக இருப்பவனும் நீ ஆவாய்; என்னால் கொடுக்கப்பட்ட உயிர் யாருடையது? அவ்வுயிரை உனக்குக் கொடுக்கிற நான் யார்? கொடுத்த நீயே கொடுக்கப்பட்ட பொருளினை உனக்கு உரிமையாக்கிக்கொண்டாய்’ என்றவாறு.

    வி -கு : கைம்மாறு - பிரதியுபகாரம். ‘கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு’ என்பது திருக்குறள். ‘தந்தொழிந்தேன்’ ஒரு சொல். மீள்வது தொழிற்பெயர், உண்டே -ஏகாரம், எதிர்மறை. ‘ஆர்’ என்பது, வினா வினைக்குறிப்பு முற்று. இது, ‘யார்’ என்பதன் மரூஉ; ஈண்டு அஃறிணைக்கண் வந்தது.

        ‘ஊதைகூட் டுண்ணும் உகுபனி யாமத்துஎம்
        கோதைகூட்டு உண்ணிய தான்யார்மன் -போதெல்லாம்
        தாதொடு தாழுந்தார்க் கச்சி வளநாடன்
        தூதொடு வாராத வண்டு?’

என அஃறிணைக்கண் வருதலும், ‘நானார்’ என்னுள்ளமார்?’ என ‘யார்’ என்பது ‘ஆர்’ என மரீஇ வருதலும் புதியனபுகுதலாம் என்பது நன்னூல் விருத்தி, சூ. 349.

    ஈடு : நான்காம் பாட்டு. ¹‘வைத்தாயால்’ என்று அவன் செய்த உபகாரத்தைச் சொல்லி, ‘இங்ஙனே கிடந்து நெஞ்சாறல்பட நில்லாதே, பிரதியுபாகாரமாக உம்மதாய் இருப்பது ஒரு பொருளைக் கொடுத்து நெஞ்சாறல் தீர மாட்டீரோ?’ என்ன, ‘அப்படியன்றோ செய்வது?’ என்றுஅவன் திருவடிகளிலே ஆத்தும சமர்ப்பணத்தைப் பண்ணி, தகழிவிரக்கங்கொள்ளுகிறார்.

    எனது ஆவியுள் புகுந்த - அநாதிகாலம் சமுசாரத்திலே வாசனை பண்ணிப் போந்த என்னுடைய ஆத்தும வஸ்துவிலே அன்றோ வந்து கலந்தான்? வசிஷ்டன் சண்டாளச் சேரியிலே புகுந்தது போன்று தம்மைச் சொல்லுகிறார் ‘எனதாவி’ என்று; ²‘நீசனேன்’ என்று அன்றோ தம்மை அநுசந்திப்பது? அவ்வாறு கலக்கும் இடத்திலும் ³கடக்க நின்று சில போக மோக்ஷங்களைத் தந்து போதல் அன்றி,

_____________________________________________________________

1. ‘எனதாவி தந்தொழிந்தேன், எனதாவி யார்? யானார்?’ என்ற பதங்களைக் கடாஷித்து
  அவதாரிகை அருளிச்செய்கிறார்.

2. திருவாய் 3. 3 : 4

3. கடக்க நின்று சில போகத்தைக் கொடுத்தலாவது, தான் பிராப்பியன்
  அன்றிக்கேயொழிகை. கடக்க நின்று மோஷத்தைக் கொடுத்தலாவது, ‘மோக்ஷயிஷ்யாமி,’
  ‘நித்ய கிங்கரோ பவிஷ்யதி’ என்று புருஷார்த்தப் பிரதானத்தைச் சங்கற்பித்து, அந்த
  ரசத்தை அனுபவிப்பியாமலிருக்கை.