‘அடல் ஆழி’ என்கிறார். அடல் - மிடுக்கு. அம்மான் தன்னை - ‘பெரிய திருவடி திருத்தோளிலே பெயராதிருத்தல், திருவாழியைச் சலியாதே பிடித்தல் செய்ய வல்லவனே எல்லார்க்கும் தலைவன்,’ என்பார், ‘தூவியம் புள்ளுடையான் அடலாழி அம்மான்’ என்று ஒரு சேர அருளிச்செய்கிறார்.

    நா இயலால் இசை மாலைகள் ஏத்தி - நெஞ்சு ஒழியவும், வாக்கின் தொழில் மாத்திரமே இசை மாலைகள் ஆயிற்றன; என்றது, நாப்புரட்டினது எல்லாம் இயலும் இசையுமாய்க் கிடக்கையைத் தெரிவித்தபடி. ஏத்தி நண்ணப் பெற்றேன் - இவர் நண்ணியன்று ஏத்தியது; ஏத்தியாயிற்று நண்ணியது. ஆவி என் ஆவியைச் செய்த ஆற்றை யான் அறியேன் - ¹‘உலகங்கட்கு எல்லாம்  ஓர் உயிரேயோ’ என்றும், ‘ஆத்மந ஆகாஸ : ஸம்பூத :- பரமாத்துமாவினின்றும் ஆகாசம் உண்டாயிற்று’ என்றும், ‘சர்வாத்துமா’ என்றும் சொல்லுகிறபடியே, ஒரு காரணமும் பற்றாமே எல்லாப் பொருள்கட்கும் ஆவியாய் இருப்பவனை ‘ஆவி’ என்கிறார், தாம் மிகமிகத் தாழ்ந்தவர் என்பதனைத் தெரிவிப்பார், ‘என் ஆவியை’ என்கிறார், என்றது, அவன் விபு; தாம் அணு என்பதனைத் தெரிவித்தபடி. ²‘இந்தப் பரமாத்துமாதானே சந்தோஷத்தைக் கொடுக்கின்றான்?’ என்றும், ³‘வீவில் இன்பம் மிக எல்லை நிகழ்ந்தனன்’ என்றும் சொல்லுகிறபடியே, அவனோடு ஒத்த ஆனந்தத்தை உடையவராம்படி தம்மைச் செய்தமையைத் தெரிவிப்பார், ‘செய்த ஆற்றை’ என்கிறார், அன்றிக்கே, ‘உலகமே உருவமாய் இருக்கின்ற ஒருவன், தன் சரீரத்திலே ஒன்றைப் பெறாப்பேறு பெற்றானாகத் தலையாலே சுமப்பதே!’ ⁴என்கிறார் என்னுதல். அனுபவித்துக் குமிழிநீர்

_____________________________________________________

1. ‘ஆவி’ என்பது, பொதுவான சொல்லாகையாலே, அதற்கு, ‘ஒரு காரணமும்
  பற்றாமே எல்லாப் பொருள்கட்கும் ஆத்துமாவாய் இருப்பவன்’ என்ற
  பொருளை அருளிச்செய்து, மேற்கோள்களும் காட்டுகிறார்,
  ‘உலகங்கட்கெல்லாம்’ என்று தொடங்கி. இது, திருவாய். 8. 1 : 5.
  ‘ஆத்மந:’ என்பது, தைத்திரீய ஆனந். 1.

2. ஆனந்தவல்லி. 7.

3. திருவாய், 4. 5 : 3.

4. ஆக, ‘செய்தவாற்றை’ என்பதற்கு இரண்டு கருத்து அருளிச்செய்தபடி.
  முதலாவது தம்மை ஒக்க அருள் செய்தல்; இரண்டாவது, ‘தலையாலே
  சுமப்பதே!’ என்பது.