தீர்ப்பாரை யாம் இனி எங்ஙனம் நாடுதும் - இதற்கு, மூன்று படியாக அருளிச்செய்வர்; ‘தீர்ப்பாரை எங்ஙனம் நாடுதும்’ என்கையாலே, ‘நீங்கள் செய்கிறவை பரிஹாரம் அல்ல’ என்று அவற்றை விலக்குவதிலே தாத்பரியம்; ‘என்னை?’ எனின், இவர்கள், நோயினை நீக்குவதற்கு வேண்டிய உபாயங்களைச் செய்துகொண்டிருக்கும்போது ‘தீர்ப்பாரை எங்கே தேடுவோம்’ என்று கூறினால், இவை பரிஹாரம் அல்ல என்பது தானே போதருமே அன்றோ? அங்ஙன் அன்றிக்கே, ‘இவள் ¹ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப்போலே ஆக்கிக்கொண்டே அன்றோ இருப்பது? ஆதலால், இவளோடு ஒக்க மோஹிப்பவர்கள் கிடைப்பார்களத்தனை போக்கித் தீர்ப்பாரை எங்கே தேடுவோம்?’ என்னுதல்; அன்றிக்கே, ‘தோழியாகிய தானும் இப்போது தீர்ப்பாரை ஆராயாநிற்கிறாள் என்று தோற்றி இருந்தது’ என்னுதல்.

    யாம் - ‘அன்னைமீர்?’ என்று விளித்தவள் அவர்களையும் உளப்படுத்தி, ²‘யாம்’ என்கிறாள்; இதனால், தாய்மார்க்கும் தோழிமார்க்கும் வாசி அற்று இருத்தலைத் தெரிவித்தபடி. ³அன்றிக்கே, தாய்மார் மங்களாசாசனம் செய்து மீளா நிற்க, ⁴‘ஸ்ரீராமபிரானுடைய நண்பர் யாவரும் மனம் கலங்கிச் சோகம் என்னும் சுமையால் அழுத்தப்பட்டவர்களாய்ப் படுக்கையிலிருந்து அப்பொழுது எழுந்திருக்கவில்லை,’ என்று சொல்லப்படுகின்றவாறே அதுவும் மாட்டாதே கிடந்தார்களே அன்றோ தோழன்மார்? ஆகையாலே,

_____________________________________________________

1. ‘இவள் மோஹித்தால் எல்லாரும் மோஹிக்க வேண்டுமோ?’ என்ன, ‘ஊரும்
  நாடும்’ என்று தொடங்கி அதற்கு விடை அருளிச்செய்கிறார். இது, திருவாய்.
  6. 7 : 2.

2. ‘நாம்’ என்ற பன்மைப் பெயரே, முன்னிலையாரை உளப்படுத்தும்; ஆதலால்,
  ‘நாம்’ என்ற பாடம் இருப்பின் பொருள் சிறக்கும்.

3. ஆயினும், தாய்மார்களைக்காட்டிலும் தோழிமார்கட்கு வேறுபாடு உண்டு
  என்பதனைப் பிரமாணத்தோடு காட்டுகிறார், ‘அன்றிக்கே’ என்று தொடங்கி.
  ‘யந்மங்களம் ஸூபர்ணஸ்ய’ என்ற சுலோகத்தை நோக்கித் ‘தாய்மார்
  மங்களாசாசனம் பண்ணி மீளாநிற்க’ என்கிறார். தாய்மார் -கௌசல்யையார்
  முதலானோர்.

4. ஸ்ரீராமா. அயோத். 41 : ‘யாம்’ என்பது, முதற்பொருளில், உளப்பாட்டுத்
  தன்மைப்பன்மை. இரண்டாவது பொருளில், தனித் தன்மைப்பன்மை :
  உயர்வுப்பொருளது.