தாய்மார்க்கும் தோழிமார்க்கும் வாசி அறுக்கும் விஷயம் என்று தோழிமார்க்கு ஏற்றம் சொல்லுகிறது என்னுதல். ¹‘நோய் இன்னது என்று அறிந்த பின்பு’ என்பாள், ‘இனி’ என்கிறாள்; அன்றிக்கே, ²‘கடல்வண்ணர் இது செய்தார்; காப்பார் ஆர்?’ என்கிறபடியே, ‘மருந்தே நோய் நீங்குதற்குத் தடையாய் இருந்தால், பரிஹாரம் உண்டோ?’ ³‘நச்சு மா மருந்த’மேயன்றோ தடையாகிறது? ⁴‘ஆனந்தமாக இருப்பவர், மருந்தாக இருப்பவர், மருத்துவராக இருப்பவர்’ என்கிறவன் ஆயிற்று விரோதி ஆகிறான்’ என்பாள்,  ‘இனி’ என்கிறாள்,’ என்னுதல்.

    ⁵ஆக, தோழியானவள், ‘இனிப் பரிஹாரம் உண்டோ? எங்கே தேடக்கடவோம்?’ என்றவாறே, ‘இவள் கையது நம் காரியம். இவள் அறிந்தாளாக அடுக்கும்,’ என்று உறவினர் அனைவரும் இவள்மேலே ஒருமுகம் செய்து பார்த்தனர்; ‘இனி, நாம் முன்னே அறிந்தோமாகச் சொல்லில் நம் காவற் சோர்வாலே வந்தது ஆம்; நாம் இப்போதே ஆராய்ந்தோம் ஆவோம்,’ என்று பார்த்து, ஓர்ப்பால் - ‘இப்போது ஓர்ந்து பார்த்தவிடத்து’ என்கிறாள். என்றது, ‘நீங்களும் ஆராயாநின்றீர்களே அன்றோ? உங்களைப் போன்று நானும் ஆராய்ந்து பார்த்தவிடத்தில் இங்ஙனே தோற்றிற்று,’ என்கிறாள் என்றபடி. இவள் தான் ஒரு கூரத்தாழ்வானோடு ஓக்குங்காணும்; மனத்தினைப் புறத்தே செல்ல விடாது உட்பொருளை நோக்கச் செய்தால், மூவகைத் தத்துவங்களையும் அலகு அலகாகக் காணவல்லள் ஆயிற்று. இ ஒள் நுதல் உற்ற நல் நோய் இது தேறினோம் - இத்தகைய சிறப்பினையுடைய நுதலையுடையவள்

_____________________________________________________

1. ‘நோய் இன்னது என்று அறிந்த பின்பு’ என்றது, ‘தேர்ப்பாகனார்க்கிவள்
  சிந்தை துழாஅய்த் திசைக்கின்றதே’ என்றதனைத் திருவுள்ளம் பற்றி.

2. திருநெடுந்தாண்டகம், 11.

3. ‘அவன் மருந்து’ என்னுமதற்குப் பிரமாணத்தை அருளிச்செய்கிறார்,
  ‘நச்சுமாமருந்தம்’ என்று தொடங்கி. இது, திருவாய். 3. 4 : 5.

4. ‘மருந்து’ என்பதற்கு, ஸஹஸ்ரநாமத்தினின்றும் மற்றும் ஒரு பிரமாணம்
  காட்டுகிறார், ‘ஆனந்தமாக இருப்பவர்’ என்று தொடங்கி.

5. மேலுக்கு அவதாரிகை அருளிச்செய்கிறார், ‘ஆக’ என்று தொடங்கி.