என்றும், ‘இதர விஷயங்களைப் பார்ப்பது கேட்டிற்குக் காரணம், என்றும் ஆயிற்று இவர் இருப்பது. ¹‘அடியவனான என்னைத் தேவரீர் பின்னே சஞ்சரிக்கின்றவனாகச் செய்தருளவேண்டும்; என்னை அழைத்துக்கொண்டு போவதில் பாவம் இல்லை; தேவரீருக்கே பயன் கிடைக்கின்றது; நான் தேவரீருக்குக் கைங்கரியத்தைச் செய்து அதனால் பயனை அடைந்தவன் ஆகப் போகிறேன்,’ என்றும், ²‘ஸ்ரீராமரே! உம்மோடு கூடி வசிக்கும் இடம் எதுவோ, அது சுவர்க்கம்; உம்மைப் பிரிந்து வசிக்கும் இடம் எதுவோ அது நரகம் என்று எண்ணுகின்ற எனது சிறந்த பிரீதியை அறிந்தவரான நீர் என்னுடன் புறப்படும்,’ என்றும், இவற்றை விநாசமும் கேடுமாகவேயன்றோ இவர்கள் நினைத்திருப்பது? ³இவர்கள் இவை ஒழிய விநாசத்தையும் கேட்டினையும் எங்கே தேடிக்கொண்டார்கள்? ‘என் ஒருவர் தீக்கதிக்கண் செல்லும் திறம்?’ என்னுமவர்களே அன்றோ இவர்கள்?

    தமர் உற்றார் - சரீரசம்பந்தம் காரணமாக வந்தவர்களாய்த் ‘தாயத்தார்’ என்றும், ‘சம்பந்திகள்’ என்றும் சிலரை உறவாக நினைத்துப் பாரம் அற்றவர்களாய் இருப்பார்கள் ஆயிற்று; ⁴இஃது ஒழியவே, வேறே ‘தமர்கள் தமர்கள் தமர்கள்’ என்று ஓர் உறவு முறை உண்டாயிற்று இவர்க்கு. தலைத்தலைப்பெய்து - மேல் விழுந்து மேல் விழுந்து. ஏமாறிக் கிடந்து அலற்றும் - ⁵‘ஏ’ என்று ஏக்கமாய்,

_____________________________________________________

1. பகவானை அடையாதொழிவது விநாசத்திற்குக் காரணம்,’ என்பதற்கும், ‘இதர
  விஷயங்களைப் பார்ப்பது கேட்டிற்குக் காரணம்,’ என்பதற்கும் வேறு
  பிரமாணங்களையும் காட்டுகிறார், ‘அடியவனான’ என்று தொடங்கி. இது,
  ஸ்ரீராமா. அயோத். 31 : 22.

2. ஸ்ரீராமா. அயோத். 30 : 18.

3. ‘சாமாறும் கெடுமாறும்’ என்கிறவருடைய மனோபாவத்தை
  அருளிச்செய்கிறார், ‘இவர்கள்’ என்று தொடங்கி. ‘இவர்கள்’ என்றது,
  உலகமக்களை. ‘என் ஒருவர்’ என்று தொடங்கும் பாசுரம், முதல் திருவந்.
  95. ‘இவர்கள்’ என்றது, ஆழ்வார்களை.

4. இஃது ஒழிய - இந்தத் தமர்களையும் உற்றார்களையும் ஒழிய. ‘தமர்கள்
  தமர்கள்’ என்று தொடங்கும் பாசுரம், திருவாய்மொழி, 8. 10 : 9.

  இவர்க்கு - ஆழ்வார்க்கு.

5. ‘ஏமாறி’ என்பதற்கு, ‘ஏங்காதே’ என்றும், ‘துக்கித்து’ என்றும், ‘கலங்கி’
  என்றும் மூன்று வகையான பொருள் அருளிச்செய்கிறார், ‘ஏ’ என்று
  தொடங்கி. இரண்டாவது பொருளுக்கு மேற்கோள், ‘ஏமாற்றம்’ என்று
  தொடங்குவது. இது, பெரியாழ்வார் திருமொழி,  2. 7 : 8.