பக்கம் எண் :

திருவாய்மொழி ஈட்டின் தமிழாக்கம்
 
நான்காம் தொகுதி
 
388

ஆத

ஆத்தும சப்தத்தாலே சொல்லி, 1அந்த ஆத்தும சப்தமும் பலவிடங்களிலும் ஒட்டிக்கொள்ளலாயிருக்கையாலே, 2‘நாராயணன் ஒருவனே இருந்தான்,’ என்று நாராயணன் என்ற சொல்லுக்கு உரிய பொருளாகச் சொல்லி நின்றது.

    3‘ஆனால், பின்னர் 4சத்தும் இல்லை; அசத்தும் இல்லை; சிவன் ஒருவனே இருந்தான்,’ என்றும், 5‘சம்பு: ஆகாஸ மத்யே த்யேய:’ என்றும் காரணனாய் உள்ள தன்மையையும், தியானம் செய்யத் தகுந்தவனாயுள்ள தன்மையையும் சிவன் முதலானவர்களுக்கு விதியாநின்றதே; அவை செய்வன என்?’ என்னில், அப்பெயர்களால் 6அவர்கள்

_____________________________________________________

1. ‘அந்த ஆத்தும சப்தமும் பல இடங்களிலும்
  ஒட்டிக்கொள்ளலாயிருக்கையாலே’ என்றது, ஆத்துமா என்ற சொல்லுக்கு
  ஜீவாத்துமா, பரமாத்துமா முதலிய பல பொருள்கள் உண்மையாலே என்க.

2. ‘ஏகோ ஹவை நாராயண ஆஸீத் நபிரஹ்மா
  நேஸாநோ நேமே த்யாவா பிருதிவீ ந நக்ஷத்ராணி’

  என்பது, மஹோபநிடதம்.

3. ‘ஆனால், பின்னர்’ என்றது, ‘நாராயணனே காரணனும் தியானிக்கத்
  தக்கவனுமானால்’ என்றபடி.

4. ‘ந சத் நச அசத் சிவ ஏவ கேவல:’

  என்பது , ஸ்வேதாஸ்வதரம். ‘சத்’ என்றது, நாமரூபங்களோடு கூடின
  சித்தினை. ‘அசத்’ என்றது, நாமரூபங்களோடு கூடின அசித்தினை. 

5. ‘சம்பு : ஆகாச மத்யே த்யேய:’

  என்பது, ஸ்வேதாஸ்வதரம்.

6. ‘அவர்கள் உத்தேசியர்களாகச் சொல்லப்பட்டார்களேயாகிலும்’ என்றதனால,்
  ஸ்வபக்ஷத்தால் அவர்கள் உத்தேசியராகச் சொல்லக்கூடாது என்கை.
  ‘யாங்ஙனம்?’ எனின், ‘நாராயணாத் பிரஹ்மா ஜாயதே நாராயணாத் ருத்ரோ
  ஜாயதே’, ‘த்ரயக்ஷ: சூல பாணி: புருஷோ ஜாயதே’ என்பனவற்றால் பிறப்பும்,
  ‘நபிரஹ்மாநே ஸாநோ’ என்றதனால் அழிவும், சிவனுக்குச் சொல்லுகையாலே
  ‘சிவ ஏவ கேவலம்’ என்ற காரணத்துவம் கூடாது. ‘சதபதத்திலே
  அஷ்டமூர்த்திப் பிராஹ்மணத்திலே, ‘பூதாநாம்பதி: ஸம்வத்ஸர உஷஸி’
  என்பது முதலாகத் தொடங்கப்படும் வாக்கியங்களால், நான்முகனால்
  படைக்கப்படுதலும், பாவங்கள் நீக்கப்படுதலும், பெயர் வைக்கப்படுதலும்
  முதலாயின சிவனுக்குச் சொல்லப்படுதலால், தியானிக்கப்படுதலும் கூடாது,’
  என்றபடி. ‘ஆயின், ‘பிரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்த்ரா: தே ஸர்வே
  ஸம்பிரஸூயந்தே’ என்பதனால், விஷ்ணுவுக்கும் பிறப்புச்
  சொல்லப்படுகிறதே?’ எனின், அது, அநுவாத ரூபமாகையாலே, ‘அஜாயமாந:’
  முதலிய விதி வாக்கியங்களுக்குத் தகுதியாக, கர்மங்கட்குக்
  கட்டுப்படாதவனாயும் கர்ம பலன்களை அநுபவிக்காதவனாயும் தன்
  இச்சையாலே அவதரிக்கின்ற சர்வேசுவரனுடைய அவதாரங்களைக்
  குறிக்கின்றது. ‘தஸ்யதீரா: என்பது முதலான சுலோகங்கள் இங்கே
  அநுசந்தேயங்கள். ‘சிவன் முதலியோர்கட்கு இத்தகைய விதி வாக்கியங்கள்
  இல்லாமையாலே, பிறப்பு, கர்மங்காரணமாய் வந்தது என்றே கோடல்
  வேண்டும்,’ என்க.