என்றும் என் நாமகளை அகம்பால் கொண்ட நான்முகனை - சரஸ்வதியை என்றுமொக்கத் தன் பக்கலிலேயுடையனாய் இருக்கிற பிரமனுக்கு அந்தராத்துமாவாயுள்ளவனை. நின்ற சசிபதியை - இவர்களை எண்ணினால் தன்னை எண்ணலாம்படி ஐஸ்வரியத்தால் குறைவற்றிருக்கிற இந்திரனுக்கு அந்தராத்துமாவாய் உள்ளவனை. ¹‘அவன் பிரமன், அவன் சிவன்’ என்றால், ‘அவன் இந்திரன் என்று ஒக்கச் சொல்லலாம்படி முட்டுப்பொறுத்துநின்ற இந்திரனுக்கு அந்தர்யாமியாயுள்ளவனை. ²‘இப்போது இவை சொல்லுகிறதற்குக் கருத்து என்?’ என்னில், ‘சொரூபமும் உயர்வும் அவன் அதீனம்’ என்றார்; இங்கே, ‘தக்க வயதினை அடைந்த புத்திரர்களுக்கு ஒத்த இடங்களிலே திருமணம் செய்விக்கும் தமப்பன்மார்களைப் போலே, இவர்கள் தாம் மனைவிகள் அடைந்ததும் தந்தாமால் அன்று; சர்வேஸ்வரனாலேயாம்’ என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.

    ‘இவர்களுடைய செயல்கள் எல்லாம் அவனுடைய அதீனம்’ என்கிறது மேல்: நிலம் கீண்டு. . .விசும்பாளியை - ³‘பிரளய சமுத்திரத்திலே மூழ்கினதாய் அண்டப்பித்தியிலே புக்கு ஒட்டி பூமியை மஹா வராஹமாய்ப் புக்கு எடுத்துக்கொண்டு ஏறின போதைய செயல் தன்னுடைய அதீனம் ஆனாற்போலே, அவர்களுடைய செயல்களும் அவனுடைய அதீனம்’ என்கிறது. எயில் மூன்று எரித்த - மதிள் மூன்றை எரித்த. ⁴‘விஷ்ணு அந்தராத்துமாவாய் நின்றான்’ என்னக்கடவது அன்றோ? அதுவும் அவன் இட்ட வழக்கு. வென்று

_____________________________________________________________________

1. சிவன் முதலானவர்களோடு இந்திரனையும் சேர்த்து எண்ணுவதற்குப் பிரமாணம்
  காட்டுகிறார், ‘அவன் பிரமன்’ என்று தொடங்கி.

    ‘ஸப்ரஹ்மா ஸஸிவ: ஸேந்த்ர;’ என்பது, தைத். நாரா.

2. சிவன் முதலாயினோரை, தத்தம் மனைவிமார்களோடே சேர்த்துச் சொல்லுவதற்குக்
  கருத்தை அருளிச்செய்கிறார், ‘இப்போது’ என்று தொடங்கி. இவை சொல்லுகிறதற்கு
  -மனைவிமார்களோடே இவர்களைச் சேர்த்துச் சொல்லுவதற்கு.

3. ‘நன்று; ‘நிலங்கீண்டு’ என்று அவன் தன் செயலைச் சொல்லுவான் என்?’ என்ன.
  திருஷ்டாந்தத்தின்பொருட்டு’ என்கிறார், ‘பிரளய சமுத்திரத்திலே’ என்று தொடங்கி.

4. ‘மதிள் மூன்று எரித்தது சர்வேஸ்வரனோ?’ என்ன, ‘ஆம்’ என்று அதற்கு விடை
  அருளிச்செய்கிறார், ‘விஷ்ணு’ என்று தொடங்கி.

        ‘விஷ்ணு: ஆத்மா பகவத: பவஸ்ய அமிததேஜஸ;
         தஸ்மாத் தநுர்ஜ்யா ஸமஸ்பர்ஸம் சவிஷேஹே மஹேஸ்வர;’

என்பது, பாரதம், கர்ணபர்வம்.