'மதி' முதலடியில் திங்களின் பெயராய் மாதத்தையும், இரண்டாம்
நான்காம் அடிகளில் அறிவையும், மூன்றாம் அடியில் அறிவு காட்டும்
வழியையும் குறித்து நின்றது.

 

75

கருவினை தெளிகினுங் காந்தை கட்புரை வருவினை யுணர்கிலன் வருத்தும் பாசறைப் பெருவினை யுரைக்கில னுருகிப் பேருளத் தருவினை தனித்துணர்ந் தலக்கண் மூழ்கினான்.

கருவினை தெளிகினும், காந்தைகண் புரை வரு வினை உணர்கிலன்; வருத்தும் பாசறைப் பெரு வினை உரைக்கிலன்; உருகி, பேர் உளத்து, அரு வினை தனித்து உணர்ந்து, அலக்கண் மூழ்கினான்.

      கருப்ப நிகழ்ச்சி உண்மையேயென்று தெளியப் பெறினும், அவன் தன்
மனைவியிடம் குற்றம் வருவதற்கான செயல் ஒன்றையும் கருத இயலாதவன
ஆயினான்; தன்னை வருத்தும் துன்பமாகிய அந்தப் பெரிய காரியத்தை
அவளுக்கு எடுத்துரைக்கவும் இயலாதவன் ஆயினான்; பெருந்தன்மை
கொண்ட மனத்தோடு அந்த அரிய செயலைத் தனிமையில் எண்ணிப்
பார்த்து, மனம் உருகித் துன்பத்தில் மூழ்கினான்.

     'பேர் உளத்து' - 79ம் பாடல் காண்க.

 

76

திருகினா னொய்யலர் சிதையும் போலுளத் துருகினான் மெலிந்துயி ரூச லாடநோய் பருகினான் றுயில்கிலாய்ப் பருகி லாகிவீ மருகினான் மதுமலர் வயங்கும் வாகையான்.

திருகினால் நொய் அலர் சிதையும் போல், உளத்து உருகினான்; மெலிந்து உயிர் ஊசல் ஆட நோய் பருகினான்; துயில் கில் ஆய்ப் பருகு இல் ஆகி, வீ மருகினான், மதுமலர் வயங்கும் வாகையான்

     தேன் நிறைந்த மலர்கள் விளங்கும் கொடியைத் தாங்கிய சூசை,
மெல்லிய மலர் திருகினால் சிதைவது போல், தன் உள்ளத்துள் உருகினான்;
உடல் மெலிந்து உயிர் போதலும் வருதலுமாய் ஊசலாட நோய்க்கு
உள்ளானான்; தூங்கவும் இயலாதவனாய் நீர் பருகுதலும் இல்லாதவனாய்ச்
சாதல் நெருங்கினான்.