636

காலனை ஒக்கும் தூதன்காற்றெனும் கடவுள் என்றார்
மேலும் ஒன்றுரைத்தார் அன்னான் விரிஞ்சனாம் இனிமேல் என்றார்

அப்பதம் அவனுக்கீந்தான் அரக்கர்வேர் அறுப்பதாக
இப்பதி எய்திநின்ற இராமன் என்றெவரும் சொன்னார்
ஒப்பினாள் உரைக்கின்றாரோ உண்மையே உணர்த்தினாரோ
செப்பிஎன் குரங்காய் வந்தார் தனித்தனித் தேவர்என்றார்

ஆயது தெரிந்தோ தங்கள் அச்சமோ அறிவோ யார்க்கும்
சேயவள் எளியள்என்னா சீதையை இகழல்அம்மா
தூயவள் அமிர்தினோடும் தோன்றினாள் என்றும் தோன்றாத்
தாயவள் உலகுக்கெல்லாம் என்பதும் சாற்றுகின்றார்

கானிடை வந்ததேயும் வானவர்கடாவ வேயாம்
மீனுடை அகழிவேலை விலங்கல்மேல் இலங்கை வேந்தன்
தானுடை வரத்தை எண்ணித் தருமத்தின் தலைவர்தாமே
மானுட வடிவங்கொண்டார் என்பதோர் வார்த்தை இட்டார்

ஆயிரம் உற்பாதங்கள் ஈங்குவந்து அடுத்தவென்றார்
தாயினும் உயிர்க்கு நல்லாள் இருந்துழி அறியத்தக்கோன்
ஏயினதூதன் ஏற்றப்பற்று விட்டிலங்கைத் தெய்வம்
போயின தென்றும் சொன்னார் புகுந்தது போரும்என்றார்

அம்பினுக்கு இலக்கமாவார் அரசொடும் அரக்கர்எள்ள
நம்பரத் தடங்கும் மெய்யன் நாவினிற் பொய்யிலாதான்
உம்பர் மந்திரிக்கும்மேலா ஒருமுழம் உயர்ந்த ஞானத்
தம்பியே சாற்றிப் போனான் என்பதும் சமையச் சொன்னார்

ஈதெலாம் உணர்ந்தேன் யானும் என்குலம் இறுதிஉற்றது
ஆதியின் இவனால் என்றும் உன்றன்மேல் அன்பினாலும்
வேதனைநெஞ் சின்எய்த வெம்பியான் விளைவ சொன்னேன்
சீதையை விடுதியாயின் தீரும் இத்தீமை என்றான்
             (ஒற்றுக் கேள்விப்படலம் 56, 57, 60, 61, 64,71-81)

மாலியவானை ராவணன நிந்தித்தல்

விருத்தம்-18 தரு-17

மற்றெலாம் நிற்கஅந்த மனிதர் வானரங்கள் வானில்
இற்றைநா ளளவும் நின்ற இமையவர் என்னும் தன்மை