நேரிசை வெண்பா 152. | தேத்தந்த கொன்றையான் றெய்வத் தமிழ்க்கூடல் | | மாத்தந்த வேழ மதமடங்க - மீத்தந்த | | மாகவி மானம் வணங்கினமாற் கூற்றெமைவிட் | | |
கட்டளைக் கலித்துறை 153. | ஏனின் றிரங்குதி யேழைநெஞ் சேவண் டிமிர்கடப்பங் | | கானின் றதுவுமொர் கற்பக மேய்ந்தக் கற்பகத்தின் | | பானின்ற பச்சைப் பசுங்கொடி யேமுற்றும் பாலிக்குமால் | | தேனின்ற வைந்தருச் சிந்தா மணியொடத் தேனுவுமே. |
*பதினான்குசீர்க் கழிநெடிலடி யாசிரியவிருத்தம் 154. | தேன றாதசி லைக்க ரும்பகொ | லைக்க ரும்பொரு வேம்பெனும் | | தேம்பு யத்தணி வேம்பி னைக்கனி | | தீங்க ரும்பெனுமிவ்வணம் | |
152. தேத் தந்த - தேனைத் தந்த. மாத் தந்ததம் - பெரிய கொன்றையிடைய. மதமடங்கும்படி அமிழ்த்தும் கனமுடைய தென்றபடி; “போரானை முதுகுறைப்பப் பொறையாற்றுஞ் சினகரத்து” (121) என்றார் முன்னும். மாக விமானம் - இந்திர விமானம். கூற்று: விளி. எமை விட்டு ஏகு; அவிமானம் உனக்கு ஏன்; அவிமானம் - உயிரைப் பிரித்துக்கொண்டேகும் தொழிலில் உள்ள பற்று. ஏகு அவி மானம் உனக்கு ஏன் எனப்பிரித்தலும் ஆம்; அவி - அழிக; மானம் - பெருமை.
153. ஏன் நின்று. கடப்பங்கானில். (பி-ம்.) ‘கானின் றது மற்றொர் கற்பகமே.’ கற்பகமென்றது சோமசுந்தரக் கடவுளை. பச்சைப் பசுங்கொடி - மரகதவல்லியாகிய அங்கயற்கணம்மை. ஐந்தரு - ஐந்து கற்பக தருக்கள். அ: உலகறி சுட்டு. தேனு - காமதேனு. சிந்தாமணி ஆகியவற்றை முற்றும் அக்கொடியே பாலிக்கும் என்க.
154. செவிலி கூற்று.
(பி-ம்.) *தாழிசை. கொலைக்கு அரும்பு - கொலைத்தொழில் செய்தற்குத் தோன்றிய. வேம்பெனுமென்றது வெறுப்பாளென்னும் பொருளது; “விறகரும்பன் கைக்கரும்போ வேம்பென்னும்” (134.) தேம்புயத்தணி வேம்பு - சிவபெருமான சுந்தர பாண்டியாரகிய காலத்தில் திருப்புயங்களில் அணிந்த வேப்பமாலை. கரும்பெனுமின்றது விரும்புவாளென்றபடி. மான்றாத கண். மழைக்கண் என்க; மான் - மான் கண்ணன் தன்மை. மாறியாட இயல்புக்கு மாறாகிப் பேச; என்றது கரும்பை
|