| பாராட்டு பாண்டிப் பெருந்தேவி திருமுலைப் | | பாலமுத மூட்டியொருநின் | | பானாறு குமுதங் கனிந்தூறு தேறறன் | | பட்டாடை மடிநனைப்பச் |
| சீராட்டி வைத்துமுத் தாடும் பசுங்கிள்ளை | | செங்கீரை யாடியருளே | | தென்னற்கு மம்பொன்மலை மன்னற்கு மொருசெல்வி | | |
15. | உண்ணிலா வுவகைப் பெருங்களி துளும்பநின் | | றுன்றிருத் தாதைநின்னை | | ஒருமுறை கரம்பொத்தி வருகென வழைத்திடுமுன் | | ஓடித் தவழ்ந்துசென்று |
| தண்ணுலா மழலைப் பசுங்குதலை யமுதினிய | | தாய்வயிறு குளிரவூட்டித் | | தடமார்ப நிறைகுங் குமச்சே றளைந்துபொற் | | றாடோய் தடக்கைபற்றிப் |
(3) பெருந்தேவி: அரசன் தேவியருள் உடன்முடி கவித்தல் முதலிய சிறப்புக்குரியவள் (பெருங். 2.4: 21-4.) (பி-ம்) ‘தடமுலை’. குமுதமென்றது திருவாயை. தேறல் என்றது வாய்நீரை (37, 401); “செவ்வாய்க் குதலை மெய்பெறா மழலை, சிந்துபு சின்னீ ரைம்படை நனைப்ப” (மணிமே. 3:137-8.)
(4) முத்தாடுதல் - முத்தமிடுதல். கிள்ளை: விளி. பொன்மலை மன்னம் - இமய மன்னன். செல்வி - மகள். செங்கீரையாடியருள் - செவ்விய சொற்களைச் சொல்லியருள்; செங்கீரையாடுதல் ஒரு நிர்த்த விசேடமென்பர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை.
(முடிபு.) பெருந்தேவி நீராட்டித் திமிர்ந்து சாத்தி முடித்துத் திருத்தி இட்டு ஊட்டி நனைப்பச் சீராட்டி முத்தாடும் கிள்ளை, ஆடியருள்.
15. (அடி, 1) துளும்ப - ததும்ப. தாதை - மலயத்துவச பாண்டியன். கரம் பொத்தி - கைகொட்டி.
(2) தண் - தண்மை. குதலையாகிய அமுது: குதலை - எழுத்து வடிவம் பெறாத சொல். தாய் - காஞ்சனமாலை. தாள் தோய் தடக்கை - முழந்தாளைத் தோய்ந்த பெரிய கை.
|