முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை இறையோ னிறைவி தன்மையியம்பல் போதே முகமிளஞ் சேலே விழிபசும் பொன்னுரைத்த சூதே முலைசெந் தளிரே யடிகதிர்ச் சோதியொடு வாதே புரியுந் திருமே னியர்வெங்கை மங்கையர்க்கு மாதே யிடையொன்று மல்லாமற் பொய்யல்ல மற்றவையே. (88) பாங்கி தலைவியருமை சாற்றல் ஒறுத்துப் புரஞ்சுடு மெம்மான் றிருவெங்கை யூரின்மலர் பொறுத்துக் கொளும்பொனென் றெண்ணே லிராசிப் புதுத்துலையாற் கறுத்துத் தழைந்த குழலோடு கொங்கைக் கனத்தசெம்பொன் நிறுத்துக் கொளும்பொனன் றோவெளி தோசொ னெடுந்தகையே. (89) தலைவ னின்றியமையாமை யியம்பல் பொங்கூ ழொளிநிகர் வெங்கைபு ரேசர் பொருப்பிடத்தில் வங்கூழ் வழங்கும் வியன்ஞாலந் தன்னில் வளர்ந்தெழுந்த பைங்கூழ் புயலின் றமையாத வாறெனப் பாவைநல்லாய் இங்கூழ் தருமென் கொடியன்றி வாழ்தலின் றென்னுயிரே. (90) பாங்கி நின்குறை நீயேசென்றுரை யென்றல் தீயே னுளங்குடி கொள்வெங்கை வாணர் செழுஞ்சிலம்பில் வீயேறு மென்றொடைத் தோளண்ண லேயயல் வெறொருவர் போயே யுரைப்பின் மனமிரங் காளெங்கள் பூங்கொடிக்கு நீயே வணங்கி மனமுளைந் தோதுக நின்குறையே. (91) பாங்கியைத் தலைவன் பழித்தல் கல்லைக் குழைத்துப் பயின்றுள தாகிய கல்வியுடைத் தில்லைப் பதியி னடமாடும் வெங்கைச் சிவனையல்லாற் சொல்லைக் கொடுநின் மனநாங் குழைப்பத் துணிதலொரு புல்லைக் கொடுதண் கடனீந்த வுன்னுதல் பூங்கொடியே. (92) பாங்கி பேதைமையூட்டல் மானைக் கவர்வம் மழுவிலை யேல்வெங்கை வாணர்க்கந்த வானைப் புணர்மதி கீள்வே மகப்படின் மானுக்கென்னுஞ் சேனைக் குறவர் மகளா கியவித் திருந்திழையாள் ஆனைத் திறலுடை யாயறி யாளுன் னருந்துயரே. (93) 88. போது-தாமரைமலர். பசும்பொன் உரைத்த சூது-பசும் பொன்னுரைக்கப்பெற்ற சூதாடுகருவி. 89. மங்கையர் என்பது பருவங் குறியாது நின்றது. ஒறுத்து-வருத்தி. இராசிப்புதுத்துலையென்றது துலாராசியை. பொன்-தேமல். 90. ஊழ்-வெயிற் கற்றை. வங்கூழ்-காற்று. ஊழ்தரும்-ஊழினாற் கொணர்ந்துதரப்பெற்ற. இன்று-இல்லை. 91. வீஏறு-வண்டுகள் ஏறப்பெற்ற. உளைந்து-வருந்தி. 92.2 கல்லை குழைத்து-மேருமலையை வளைத்து. பயின்று-பழகி. கல்-கல்லாலமைந்த மலை. 93. கவர்வம்-பற்றுவோம். திருந்திழையாள்-திருத்தமாகிய அணிகலன்களையணிந்தவள். அருந்துயர்-பொறுத்தற்கரிய துன்பம்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்