முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை பாங்கி கையுறைபுகழ்தல் நீரை யணியுந் திருச்சடை யார்வெங்கை நித்தர்வெற்பில் தாரை யணியு மதன்றேர்கண் டம்ம தழைத்ததுகாண் வாரை யணியு முகிண்முலை யாயணி வாய்த்தவல்குற் றேரை யுணியுந் தகுதிய தாமிந்தச் செந்தழையே. (125) தோழி கிழவோன் றுயர்நிலை கிளத்தல் வளங்கனி வெங்கைப் பழமலை வாணர் வரையினவர் உளங்கனி வெண்மருப் போர்மத யானை யொளிர்நுதலாய் களங்கனி யன்ன மடப்பிடி வாயிற் கனிந்துவிழும் விளங்கனி நல்கக்கண் டானாரஃ துண்ணும் விளங்கனியே. (126) மறுத்தற் கருமைமாட்டல் நந்தா வொளியர் திருவெங்கை நாட்டி னமக்களிப்பச் சந்தா டவியு ளிறைவர்கொய் யாப்பைந் தழையுமில்லை முந்தா வவர்க்கெதிர் நானுரை யாப்பொய்ம் மொழியுமில்லை வந்தா லினியெனக் கில்லைபெண் ணேயொரு வார்த்தையுமே. (127) தலைவன் குறிப்புவேறாக நெறிப்படக்கூறல் போருடை யானுடை யார்வெங்கை வாணர் பொருப்பின்மணித் தேருடை யார்கருத் தேதோ வறிந்திலந் தேமொழியாய் ஆருடை யானினும் வேம்புடை யானினு மையபனைத் தாருடை யானல னோமதி மானெனச் சாற்றினரே. (128) தலைவியை முனிதல் மறியே றியகைத் திருவெங்கை வாணர் மணிவரைமேல் சிறியேனம் மெய்க ளிரண்டினும் வாழந்திடுஞ் செய்யவுயிர் எறியே ரயில்விழி யாயின்று காறு மிரண்டென்பதை அறியே னறிந்தன னேலுரை யேனிவ் வடாதனவே. (129) 125. மதன்தேர்-தென்றற் காற்று. அணிவாய்த்த-அழகு பொருந்திய. 126. வளம்கனி-எல்லா வளங்களு மிகுந்த. களங்கனி-களாப்பழம். 127. நந்தா ஒளியர்-கெடாத ஒளியை உடையவர். சந்தாடவி-சந்தனக்காடு. 128. ஆன் உடையார்-காளையூர்தியை உடையவர். ஆருடையான்-சோழன். வேம்புடையான்-பாண்டியன். பனைத்தாருடையான்-சேரன். ஆருடையான் சிவபெருமான், வேம்புடையான் ஆனை முகக் கடவுள், பனைத்தாருடையான் பல தேவன் என்னும் பொருளுந் தோன்றுகின்றது. 129. மறி-மான்கன்று. மெய்-உடம்பு. அடாதன-தகாத வார்த்தைகள்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்