முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை கிழவோனாற்றல் வன்மொழி போல வுரைத்தவெல் லாமிந்த மங்கைநல்லாள் இன்மொழி யேமனத் தன்புவி டாம லிசைத்தமையால் மென்மொழி வாய்மைத் திருத்தொண்டர் தாமுனம் விட்டெறிந்த கன்மொழி மாமல ரன்றோ திருவெங்கைக் கண்ணுதற்கே. (119) குறையுணர்த்தல் வத்திர மைந்துடை யார்வெங்கை வாணர் வரையணங்கைப் பத்திரங் கொண்டருச் சித்தே வரங்கொளும் பான்மையரை ஒத்திரங் குள்ள மொடுபூந் தழைக்கை யொருவரின்று சித்திர மொன்றனை யாயடைந் தார்நந் திருப்புனத்தே. (120) இறைவி யறியாள்போன்று குறியாள்கூறல் வேலுக்கு மம்புக்கு மாறுகொண் டோடும் விழிமடவாய் மாலுக்கு நன்மனை யாண்மனை யாகி வழங்கும்வல்ல கோலுக்கு வல்லவண் ணாமலை யார்கட்டு கோயிலகப் பாலுக்கு வந்தது கண்டாய்நம் வெங்கைப் பழமலையே. (121) பாங்கி யிறையோற்கண்டமை பகர்தல் போரையும் வேளையு மாற்றிதன் வெங்கையிற் போதக்கண்டேன் வாரையுங் கீள்பெருங் கொங்கையின் மேன்மனம் வைத்திருண்ட காரையுஞ் சீறு மலர்க்குழ லாய்கரி யுங்கிரியும் பேரையுஞ் சீரையுங் கேட்டுமுன் போந்த பெருந்தகையே. (122) பாங்கியைத் தலைவிமறைத்தல் நாரண னான்முகன் காணார் சதானந்தர் ஞானபரி பூரணர் வெங்கைப் பழமலை வாணர் பொருப்பின்மலர்த் தாரணி வார்குழ லாய்நிந்தை கூறத் தகாதுகண்டாய் காரண மின்றிக் கலுழ்வா ரொருவரைக் கண்டுகொண்டே. (123) பாங்கி யென்னைமறைப்பதென்னெனத்தழால் மேலிலை யென்ன வுயர்ந்தார் திருவெங்கை வெற்பிலுள மாலிலை யென்ன வெனைமறைத் தாய்திரு மாலுறங்கும் ஆலிலை யன்ன வயிற்றணங் கேயருந் தாய்க்கொளித்த சூலிலை நெஞ்சறி யாவஞ் சகமிலைச் சொல்லுதற்கே. (124) 119.19. இசைத்தல்-சொல்லுதல். வாய்மை-உண்மை. 120. வத்திரம்-முகம். அணங்கு-தெய்வப்பெண். பத்திரம்-தழை. பான்மை-தன்மை. இரங்குள்ளம்-இரக்கங்கொண்ட மனம். 121. மாறு கொண்டு-பகைமைகொண்டு. வழங்கல்-கொடுத்தல். 122. இருண்ட கார்-இருண்ட முகில். கீள்-கிழிக்கின்ற. பெருந்தகை-பெருங் குணமுள்ளவன். 123. பொருப்பு-மலை. தார்-மாலை, வார்-நீட்சி. கலுழ்தல்-மனங் கலங்குதல். 124. மேல் இல்லை என்ன-தமக்குமேலொரு தெய்வம் இல்லையென்னுமாறு. மால்-ஆசை. என்னை மறைத்தாய்-எனக்கு ஒளித்தாய்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்