முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை பாங்கி குறியிடத்திறைவியைக் கொண்டுசேறல் புணர்பூத்த வார்முலை யாய்மலர் தாங்கொய்யப் போதுவமந் தணர்பூத்த சொன்மலர் வெங்கைபு ரேசர் தடஞ்சிலம்பில் இணர்பூத்த கட்கவர் வண்டிசை கூரு மிளங்கொடிப்பெண் துணர்பூத்த கொம்பர்க் கொழுநனொ டாடிய சோலையிலே. (134) குறியிடத்துய்த்து நீங்கல் மானேநின் கண்ணிகல் பெற்றுள வாவி மருவலரை யானே யளியினம் பின்றொடர்ந் தார்ப்பக்கொண் டிங்குறுவேன் ஆனே றுடையர் திருவெங்கை வாண ரருண்முருகன் தானே முறுமயி லாடல்கண் டேநிற்க தண்பொழிற்கே. (135) இறையோனிடத்தெதிர்ப்படுதல் இயலோடு மல்குந் திருவெங்கை வாண ரிமயவெற்பிற் கயலோடு வள்ளைக் கொடியோடு மோர்பைங் கமுகணங்கும் புயலோடு நல்லிள நீரோடு நின்று புடைபெயருஞ் செயலோடு நிற்பவிங் கின்றுகண் டேனொரு தீங்கரும்பே. (136) புணர்ச்சியின் மகிழ்தல் மற்றின்ப முண்டென்ப தன்றா லிவடர வந்தவின்பஞ் சிற்றின்ப மென்பது தென்வெங்கை வாணர் திருநடனம் உற்றின்பஞ் செய்யுஞ் சிதாகாசந் தன்னை யுணர்வுடைமை பெற்றின்ப மெய்தினர் சொல்வர்சிற் றம்பலப் பேர்புனைந்தே. (137) புகழ்தல் வெங்கை பழமலை யெம்மா னுழையும் விளங்குமவன் பங்கைப் பெறுமுமை செங்கா வியுமவள் பாலனொரு செங்கைக் கதிர்வடி வேலுந் தரிப்பது செப்பிலிந்தக் கொங்கைக் குடமுடை யாள்விழி காட்டுங் குறிப்பதுவே. (138) 134. புணர்பூத்த-நெருக்கத்தைக் கொண்ட. இணர்பூத்த-பூங்கொத்துக்களில் உண்டாகிய. இசை கூரும்-இசையைப் பாடும். 135. இகல் பெற்றுள்ள-பகைமையைக் கொண்டிருக்கிற. ஆவி மருவலரை-தடாகத்தில் உள்ள மலர்களை. மருஅலர்-மணமுள்ள மலர். ஏமுறும்-மகிழும். 136. இயலோடு மல்கும்-இயலோடு பொருந்திய. அணங்கும்-வருத்துகிற. தீங்கரும்பு-தலைவி. கயல்-கண். வள்ளைக் கொடி-காது. பைங்கமுகு-கழுத்து. புயல்-கூந்தல். இளநீர்-தனம். 137. ஆன்றோர்கள் பேரின்பந்தரும் பேரம்பலத்தைச் சிற்றம்பலமென்று கூறுவார்கள். அதைப்போல இவள் தரும் பேரின்பமுஞ் சிற்றின்பம் என்று கூறப்படுகிறது. இதனினும் பேரின்பம் என்பது ஒன்று இல்லை யென்பதாம். 138. உழை-மான். பங்கு-பாகம். வடிவேல்-வடித்தவேல். செப்புதல்-சொல்லுதல்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்