முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை பாங்கிபுலம்பல் அருந்தா விடமு மருந்தியவ் வானவ ராருயிரைத் தருந்தாரு வெங்கையி லெவ்வகை யானுந் தனைத்தப்பியே இருந்தாலு மாவி கவர்வான் மதிப்பிள்ளை யீன்றுவைக்கும் பெருந்தாப மாலைக் கிவளென்கொ லோபிழை செய்ததுவே. (146) தலைவனீடத் தலைவிவருந்தல் கருமுன் படுந்துயர் தீர்ப்பார்நற் கட்செவிக் கங்கணவீ ரிருமுன் கரமுடை யார்வெங்கை வாணரிமயவெற்பில் அருமுன் மணியும் புனைபூந் துகிலுங்கொண் டாயவெள்ளம் வருமுன்வந் தாரிலை யேயணை கோலநம் மன்னவரே. (147) தலைவியைப் பாங்கிகழறல் புணர்ந்தாருள் வெங்கை புரநாதர் பாகம் புணர்ந்தநறு மணந்தாழ் குழுலுமை மங்கையல் லாமன் மகிழ்நர்தமைத் தணந்தா ரமைகிலர் நீதரி யாமற் றளர்ந்தனையேல் பணந்தா ழகலல்கு லாய்நகு வார்நினைப் பார்த்தவரே. (148) தலைவி முன்னிலைப்புறமொழி மொழிதல் உரையாத முன்ன முணர்வார் தமக்கன்றி யுற்றதன்னோய் வரையாம லுள்ளவெல் லாமுரைத் தாலு மதித்துமனங் கரையாத வர்கட் குரைப்பதின் வெங்கைக் கடிவுளுண்ட திரையால முண்டுயிர் நீத்தாலு நன்று தெரிந்தவர்க்கே. (149) பாங்கியொடு பகர்தல் வன்பந் தகனை யழைக்குநஞ் சூணின் மறைப்பவர்போல் முன்பந் தனையிலர் வெங்கையின் மேவி முயங்குறுபேர் இன்பந் தருமவ ரவ்வின்ப மூடுற வின்றுபிரி துன்பங் கலந்தளித் தாரறிந் தேனிலைத் தூமொழியே. (150) 146. தாரு-கற்பகருவை நிகர்த்த சிவபிரான். வானவர்-விண்ணுலகத்திலுள்ள தேவர்கள். தாபம்-வெப்பம். 147. கருமுன்-கருப்பத்தில். கட்செவி-பாம்பு. அணைகோல-அணைகட்ட. முன்மணி-முத்து. 148. புணர்ந்தார்-கூடியவர். தாழ்தல்-தங்குதல். தரித்தல்-ஆற்றியிருத்தல். நகுதல்-நகைத்தல். பணம்-பாம்பின் படம். தணத்தல்-பிரிதல். 149. உணர்வார்-குறிப்பறிவோர். வரைதல்-அளவு படுத்தல். கடவுள்-தொழிலாகு பெயர். திரை-அலை. அது கடலையுணர்த்தலாற் சினையாகு பெயர். 150. வன்பு-வன்மை. அந்தகனையழைத்தலாவது சாவுக்கேதுவாதல்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்