முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை மணமனைச்சேன்றுவந்தசெவிலி பொற்றொடிகற்பிய னற்றாய்க்குணர்த்தல் மெய்யா மிறைவர் திருவெங்கை வாணர்தம் வெற்பில்வளைக் கையா ளுடனவ் வருந்ததி மாதொப்பள் கற்பினென்றால் பொய்யா மருங்கு லவள்வாழு மூர்க்குப் புயல்களென்றும் பெய்யா விவளிடந் திங்கண்மும் மாரியும் பெய்திடுமே. (376) நன்மனைவாழ்க்கைத் தன்மையுணர்த்தல் நூறாஞ் செறியிதழ்த் தாமரைத் தேனுமந் நுண்டுகளுஞ் சேறாம் பழனத் திருவெங்கை வாணர் செழுஞ்சிலம்பில் பேறாம் பெருவிருந் தோடுதன் கேளைப் பிடிகடொறும் வேறாஞ் சுவைபெற வூட்டிப்பின் றானுணு மெல்லியலே. (377) செவிலி நற்றாய்க்கிருவர்காதலையு மறிவித்தல் கருமா மணிகண்டர் தென்வெங்கை வாணர்கைக் கார்முகமாய் ஒருமா மலையை வலங்கொண்டு காலை யுதயவெற்பில் வருமா தவன்றிருத் தேர்மெய்ம்மை போலப்புன் மாலையினில் செருமா முகமுறச் சென்றாலு மன்பர்தந் தேர்வருமே. (378) பரத்தையிற் பிரிவு காதலன்பிரிவுழிக்கண்டோர்புலவிக்கேதுவிதாமவ்விறைவிக்கென்றல் வெண்டா மரைமனை யாள்புகழ்ந் தேத்தரன் வெங்கைவெற்பில் தண்டா மரையை யிசைபாடி யாடித் தடவும்வரி வண்டா மெனமட வார்பலர் சூழ்ந்தனர் மன்னவனைக் கண்டா லனமனை யாளுடற் கீங்கிது காரணமே. (379) தனித்துழியிறைவி துனித்தழுதிரங்கல் நினைப்போ ரகத்தி னடமாடும் வெங்கை நிமலர்வெற்பில் தினைப்போ துமன்ப தொருவாத காதலர் தீர்ந்ததெண்ணிக் கனைப்போ திருளின் புலர்ச்சியென் றென்று கருத்தழிந்திட் டெனைப்போற் றுயினீத் திருப்பவர் யாரிவ் விருநிலத்தே. (380) 376. மெய் ஆம்-உண்மையாகிய பொய்யா மருங்குல்-நுண்ணிய இடை. மாரி-மழை. பெய்தல்-பொழிதல். 377. நூறாஞ் செறியிதழ்த் தாமரை-நூறு இதழ்கள் பொருந்திய தாமரை. துகள்-பராகம். பழனம்-வயல். கேள்-கேளாந் தன்மை. 378. கருமாமணிகண்டர்-மிகக் கறுத்த கழுத்தை யுடையவர். கார்முகம்-வில். ஆதவம்-வெயில்; ஆதவத்தையுடையவன் ஆதவன். 379. வெண்டாமரை மனையாள்- கலைமகள்; வெண்டாமரையை இருப்பிடமாகக் கொண்டிருத்தலின் இவ்வாறு பெயரடைந்தாள். ஊடல்-பிணங்குதல்: 380. நினைப்போர்-இடைவிடாது எண்ணுவோர். நிமலர்-மலமற்றவர். புலர்ச்சி-புலர்வு.நீத்திருத்தல்-ஒழித்திருத்தல் ஒருவல்-நீங்கல். கனை-மிகுதி. இருட்போது-இராக்காலம்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்